ການແຍກຄຳ (Hyphenation)

ແຍກພະຍາງຄຳທີ່ຂຽນດ້ວຍຕົວພິມໃຫຍ່ທັງໝົດ, ເຊັ່ນ: ຄຳຫຍໍ້.

ແຍກພະຍາງຄຳສຸດທ້າຍຂອງຫຍໍ້ໜ້າ. ການປິດຄຸນສົມບັດນີ້ຈະຊ່ວຍປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ເກີດແຖວທີ່ເກືອບວ່າງເປົ່າທີ່ມີພຽງເຄິ່ງຄຳເທົ່ານັ້ນ.

ຍົກເລີກການເລືອກຊ່ອງນີ້ເພື່ອປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ແຖວເຕັມສຸດທ້າຍຂອງຫຍໍ້ໜ້າຖືກແຍກພະຍາງ. ຄຳທີ່ຖືກແຍກພະຍາງຈະຖືກຍ້າຍໄປແຖວຖັດໄປຖ້າມີຊ່ອງວ່າງພຽງພໍ. ຜົນທີ່ໄດ້ຄື ແຖວສຸດທ້າຍຂອງຫຍໍ້ໜ້າຈະຍາວຂຶ້ນ, ເຮັດໃຫ້ຊ່ອງວ່າງລະຫວ່າງຫຍໍ້ໜ້າຫຼຸດລົງ.

ປ້ອນຈຳນວນຕົວອັກສອນຕ່ຳສຸດທີ່ຈະເຫຼືອໄວ້ຢູ່ທ້າຍແຖວ ກ່ອນທີ່ຈະແຊກເຄື່ອງໝາຍແຍກພະຍາງ.

ປ້ອນຈຳນວນຕົວອັກສອນຕ່ຳສຸດທີ່ຈະຕ້ອງປະກົດຂຶ້ນຢູ່ຕົ້ນແຖວ ຖັດຈາກເຄື່ອງໝາຍແຍກພະຍາງ.

ປ້ອນຈຳນວນແຖວຕໍ່ເນື່ອງສູງສຸດທີ່ສາມາດມີການແຍກພະຍາງໄດ້.

ຕັ້ງຄ່າເປັນ 3 (ຫຼື ຫຼາຍກວ່າ) ຕົວອັກສອນ ເພື່ອປັບປຸງການແຍກພະຍາງໃນພາສາແດນມາກ, ດັດຊ໌, ເຢຍລະມັນ, ຮັງກາຣີ, ນໍເວ ແລະ ສະວີເດນ ໂດຍການໃຫ້ຄວາມສຳຄັນກັບການແຍກພະຍາງລະຫວ່າງສ່ວນປະກອບຂອງຄຳປະສົມ ແທນທີ່ຈະແຍກສ່ວນປະກອບທີສອງ (ທີສາມ ແລະ ອື່ນໆ) ທັນທີຫຼັງຈາກ 2 ຕົວອັກສອນທຳອິດຂອງມັນ.

ປ້ອນຄວາມຍາວຕ່ຳສຸດຂອງຄຳເປັນຕົວອັກສອນທີ່ສາມາດແຍກພະຍາງໄດ້.

To reduce hyphenation, enter the length of the hyphenation zone. Instead of the possible hyphenation, the line will break between words, if the remaining horizontal space does not exceed the hyphenation zone. Hyphenation zone results in enlarged spaces between words in justified text, and greater distance from paragraph margins in non-justified text.

ເພື່ອຕັ້ງເຂດການແຍກພະຍາງສຳລັບແຖວສຸດທ້າຍຂອງໜ້າຄູ່, ໃຫ້ປ້ອນຄວາມຍາວຂອງມັນ. ເຂດທ້າຍໜ້າຄູ່ຊ່ວຍປັບປຸງໃຫ້ອ່ານງ່າຍຂຶ້ນໃນເວລາພິກໜ້າ. ການເລືອກຄ່າທີ່ເປັນສີ່ເທົ່າຂອງຂະໜາດຕົວອັກສອນຈະປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ມີການແຍກພະຍາງຄຳທີ່ມີ 7-8 ຕົວອັກສອນ ຫຼື ສັ້ນກວ່າ. ມັນຍັງຈະຊ່ວຍຫຼີກເວັ້ນການແຍກຄຳທີ່ຍາວຢູ່ 4-5 ຕົວອັກສອນທຳອິດ ຫຼື ກ່ອນໜ້ານັ້ນ. ຖ້າຕັ້ງເປັນ 0, ເຂດທ້າຍໜ້າຈະຖືກນຳໃຊ້ເປັນເຂດທ້າຍໜ້າຄູ່.