ຟັງຊັນທາງສະຖິຕິ ພາກທີສອງ

F.DIST

ຄິດໄລ່ຄ່າຫາງເບື້ອງຊ້າຍຂອງການແຈກຢາຍແບບ F.

ໄວຍາກອນ

F.DIST(Number; DegreesFreedom1; DegreesFreedom2 [; Cumulative])

Number ແມ່ນຄ່າທີ່ໃຊ້ໃນການຄິດໄລ່ການແຈກຢາຍແບບ F.

degreesFreedom1 ແມ່ນລະດັບເສລີໃນຕົວເສດຂອງການແຈກຢາຍແບບ F.

degreesFreedom2 ແມ່ນລະດັບເສລີໃນຕົວສ່ວນຂອງການແຈກຢາຍແບບ F.

Cumulative = 0 ຫຼື False ແມ່ນຄິດໄລ່ຕຳລາຄວາມໜາແໜ້ນ, Cumulative = 1 ຫຼື True ແມ່ນຄິດໄລ່ຕຳລາການແຈກຢາຍ.

ຕົວຢ່າງ

=F.DIST(0.8;8;12;0) ຈະໄດ້ຜົນເປັນ 0.7095282499.

=F.DIST(0.8;8;12;1) ຈະໄດ້ຜົນເປັນ 0.3856603563.

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຟັງຊັນນີ້ມີໃຫ້ໃຊ້ຕັ້ງແຕ່ LibreOffice 4.2.

ຟັງຊັນນີ້ ບໍ່ແມ່ນ ສ່ວນໜຶ່ງຂອງມາດຕະຖານ Open Document Format for Office Applications (OpenDocument) ເວີຊັນ 1.3 ພາກທີ 4: ຮູບແບບສູດທີ່ຄິດໄລ່ຄືນໃໝ່ (OpenFormula). ຊື່ພື້ນທີ່ (name space) ແມ່ນ

COM.MICROSOFT.F.DIST

F.DIST.RT

ຄິດໄລ່ຄ່າຫາງເບື້ອງຂວາຂອງການແຈກຢາຍແບບ F.

ໄວຍາກອນ

F.DIST.RT(Number; DegreesFreedom1; DegreesFreedom2)

Number ແມ່ນຄ່າທີ່ໃຊ້ໃນການຄິດໄລ່ການແຈກຢາຍແບບ F.

degreesFreedom1 ແມ່ນລະດັບເສລີໃນຕົວເສດຂອງການແຈກຢາຍແບບ F.

degreesFreedom2 ແມ່ນລະດັບເສລີໃນຕົວສ່ວນຂອງການແຈກຢາຍແບບ F.

ຕົວຢ່າງ

=F.DIST.RT(0.8;8;12) ຈະໄດ້ຜົນເປັນ 0.6143396437.

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຟັງຊັນນີ້ມີໃຫ້ໃຊ້ຕັ້ງແຕ່ LibreOffice 4.2.

COM.MICROSOFT.F.DIST.RT

F.INV

ສົ່ງຄ່າຄືນສ່ວນກັບຂອງການແຈກຢາຍ F ສະສົມ. ການແຈກຢາຍ F ແມ່ນຖືກໃຊ້ສຳລັບການທົດສອບ F ເພື່ອກຳນົດຄວາມສຳພັນລະຫວ່າງສອງຊຸດຂໍ້ມູນທີ່ແຕກຕ່າງກັນ.

ໄວຍາກອນ

F.INV(Number; DegreesFreedom1; DegreesFreedom2)

Number ແມ່ນຄ່າຄວາມໜ້າຈະເປັນທີ່ຈະໃຊ້ຄິດໄລ່ສ່ວນກັບຂອງການແຈກຢາຍ F.

DegreesFreedom1 ແມ່ນຈຳນວນອົງສາເສລີໃນຕົວເສດຂອງການແຈກຢາຍ F.

DegreesFreedom2 ແມ່ນຈຳນວນອົງສາເສລີໃນຕົວສ່ວນຂອງການແຈກຢາຍ F.

ຕົວຢ່າງ

=F.INV(0.5;5;10) ໃຫ້ຜົນໄດ້ຮັບ 0.9319331609.

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຟັງຊັນນີ້ມີໃຫ້ໃຊ້ຕັ້ງແຕ່ LibreOffice 4.2.

COM.MICROSOFT.F.INV

F.INV.RT

ສົ່ງຄືນຄ່າປີ້ນຫາງຂວາຂອງການແຈກຢາຍແບບ F.

ໄວຍາກອນ

F.INV.RT(Number; DegreesFreedom1; DegreesFreedom2)

Number ແມ່ນຄ່າຄວາມໜ້າຈະເປັນທີ່ໃຊ້ໃນການຄິດໄລ່ຄ່າປີ້ນຂອງການແຈກຢາຍແບບ F.

DegreesFreedom1 ແມ່ນຈຳນວນລະດັບເສລີໃນຕົວເສດຂອງການແຈກຢາຍແບບ F.

DegreesFreedom2 ແມ່ນຈຳນວນລະດັບເສລີໃນຕົວສ່ວນຂອງການແຈກຢາຍແບບ F.

ຕົວຢ່າງ

=F.INV.RT(0.5;5;10) ຈະໄດ້ຜົນເປັນ 0.9319331609.

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຟັງຊັນນີ້ມີໃຫ້ໃຊ້ຕັ້ງແຕ່ LibreOffice 4.2.

COM.MICROSOFT.F.INV.RT

F.TEST

ສົ່ງຄືນຜົນຂອງການທົດສອບແບບ F.

ໄວຍາກອນ

F.TEST(Data1; Data2)

Data1 ແມ່ນອາເຣຂອງຂໍ້ມູນຊຸດທຳອິດ.

Data2 ແມ່ນອາເຣຂອງຂໍ້ມູນຊຸດທີສອງ.

ຕົວຢ່າງ

=F.TEST(A1:A30;B1:B12) ຄິດໄລ່ວ່າຂໍ້ມູນສອງຊຸດມີຄວາມຜັນປ່ຽນແຕກຕ່າງກັນຫຼືບໍ່ ແລະ ສົ່ງຄືນຄ່າຄວາມໜ້າຈະເປັນທີ່ຂໍ້ມູນທັງສອງຊຸດອາດຈະມາຈາກປະຊາກອນລວມດຽວກັນ.

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຟັງຊັນນີ້ມີໃຫ້ໃຊ້ຕັ້ງແຕ່ LibreOffice 4.2.

COM.MICROSOFT.F.TEST

FDIST

ຄິດໄລ່ຄ່າຂອງການແຈກຢາຍແບບ F.

ໄວຍາກອນ

FDIST(Number; DegreesFreedom1; DegreesFreedom2)

Number ແມ່ນຄ່າທີ່ໃຊ້ໃນການຄິດໄລ່ການແຈກຢາຍແບບ F.

degreesFreedom1 ແມ່ນລະດັບເສລີໃນຕົວເສດຂອງການແຈກຢາຍແບບ F.

degreesFreedom2 ແມ່ນລະດັບເສລີໃນຕົວສ່ວນຂອງການແຈກຢາຍແບບ F.

ຕົວຢ່າງ

=FDIST(0.8;8;12) ຈະໄດ້ຜົນເປັນ 0.61.

FINV

ສົ່ງຄ່າຄືນສ່ວນກັບຂອງການແຈກຢາຍຄວາມໜ້າຈະເປັນ F. ການແຈກຢາຍ F ແມ່ນຖືກໃຊ້ສຳລັບການທົດສອບ F ເພື່ອກຳນົດຄວາມສຳພັນລະຫວ່າງສອງຊຸດຂໍ້ມູນທີ່ແຕກຕ່າງກັນ.

ໄວຍາກອນ

FINV(Number; DegreesFreedom1; DegreesFreedom2)

Number ແມ່ນຄ່າຄວາມໜ້າຈະເປັນທີ່ຈະໃຊ້ຄິດໄລ່ສ່ວນກັບຂອງການແຈກຢາຍ F.

DegreesFreedom1 ແມ່ນຈຳນວນອົງສາເສລີໃນຕົວເສດຂອງການແຈກຢາຍ F.

DegreesFreedom2 ແມ່ນຈຳນວນອົງສາເສລີໃນຕົວສ່ວນຂອງການແຈກຢາຍ F.

ຕົວຢ່າງ

=FINV(0.5;5;10) ໃຫ້ຜົນໄດ້ຮັບ 0.93.

FISHER

ສົ່ງຄືນຄ່າການແປງແບບ Fisher ສຳລັບ x ແລະ ສ້າງຕຳລາທີ່ໃກ້ຄຽງກັບການແຈກຢາຍແບບປົກກະຕິ.

ໄວຍາກອນ

FISHER(Number)

Number ແມ່ນຄ່າທີ່ຈະນຳມາແປງ.

ຕົວຢ່າງ

=FISHER(0.5) ຈະໄດ້ຜົນເປັນ 0.55.

FISHERINV

ສົ່ງຄືນຄ່າປີ້ນຂອງການແປງແບບ Fisher ສຳລັບ x ແລະ ສ້າງຕຳລາທີ່ໃກ້ຄຽງກັບການແຈກຢາຍແບບປົກກະຕິ.

ໄວຍາກອນ

FISHERINV(Number)

Number ແມ່ນຄ່າທີ່ຈະນຳມາແປງແບບປີ້ນກັບ.

ຕົວຢ່າງ

=FISHERINV(0.5) ຈະໄດ້ຜົນເປັນ 0.46.

FTEST

ສົ່ງຄືນຜົນຂອງການທົດສອບແບບ F.

ໄວຍາກອນ

FTEST(Data1; Data2)

Data1 ແມ່ນອາເຣຂອງຂໍ້ມູນຊຸດທຳອິດ.

Data2 ແມ່ນອາເຣຂອງຂໍ້ມູນຊຸດທີສອງ.

ຟັງຊັນນີ້ຈະລະເວັ້ນຂໍ້ຄວາມ ຫຼື ເຊວວ່າງໃດໆພາຍໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນ. ຫາກທ່ານສົງໄສວ່າຜົນຮັບຈາກຟັງຊັນນີ້ບໍ່ຖືກຕ້ອງ, ໃຫ້ກວດເບິ່ງຂໍ້ຄວາມໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນ. ເພື່ອເນັ້ນເນື້ອໃນຂໍ້ຄວາມໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນ, ໃຫ້ໃຊ້ຄຸນສົມບັດ ການເນັ້ນຄ່າ.

ຕົວຢ່າງ

=FTEST(A1:A30;B1:B12) ຄິດໄລ່ວ່າຂໍ້ມູນສອງຊຸດມີຄວາມຜັນປ່ຽນແຕກຕ່າງກັນຫຼືບໍ່ ແລະ ສົ່ງຄືນຄ່າຄວາມໜ້າຈະເປັນທີ່ຂໍ້ມູນທັງສອງຊຸດອາດຈະມາຈາກປະຊາກອນລວມດຽວກັນ.

GAMMA

ສົ່ງຄືນຄ່າຂອງຟັງຊັນ Gamma. ໝາຍເຫດ: GAMMAINV ບໍ່ແມ່ນຄ່າປີ້ນຂອງ GAMMA, ແຕ່ແມ່ນຄ່າປີ້ນຂອງ GAMMADIST.

ໄວຍາກອນ

GAMMA(Number)

Number ແມ່ນຕົວເລກທີ່ໃຊ້ໃນການຄິດໄລ່ຄ່າຟັງຊັນ Gamma.

GAMMA.DIST

ສົ່ງຄືນຄ່າຂອງການແຈກຢາຍແບບ Gamma.

ຟັງຊັນປີ້ນແມ່ນ GAMMAINV ຫຼື GAMMA.INV.

ຟັງຊັນນີ້ຄ້າຍຄືກັບ GAMMADIST ແລະ ຖືກນຳມາໃຊ້ເພື່ອໃຫ້ເຮັດວຽກຮ່ວມກັບຊຸດໂປຣແກຣມຫ້ອງການອື່ນໆໄດ້.

ໄວຍາກອນ

GAMMA.DIST(Number; Alpha; Beta; Cumulative)

Number ແມ່ນຄ່າທີ່ໃຊ້ໃນການຄິດໄລ່ການແຈກຢາຍແບບ Gamma.

Alpha ແມ່ນຕົວປ່ຽນ Alpha ຂອງການແຈກຢາຍແບບ Gamma.

Beta ແມ່ນຕົວປ່ຽນ Beta ຂອງການແຈກຢາຍແບບ Gamma.

Cumulative = 0 ຫຼື False ແມ່ນຄິດໄລ່ຕຳລາຄວາມໜາແໜ້ນຄວາມໜ້າຈະເປັນ; Cumulative = 1, True, ຫຼື ຄ່າອື່ນໆ ແມ່ນຄິດໄລ່ຕຳລາການແຈກຢາຍສະສົມ.

ຕົວຢ່າງ

=GAMMA.DIST(2;1;1;1) ຈະໄດ້ຜົນເປັນ 0.86.

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຟັງຊັນນີ້ມີໃຫ້ໃຊ້ຕັ້ງແຕ່ LibreOffice 4.3.

COM.MICROSOFT.GAMMA.DIST

GAMMA.INV

ສົ່ງຄືນຄ່າປີ້ນຂອງການແຈກຢາຍສະສົມ Gamma (GAMMADIST). ຟັງຊັນນີ້ຊ່ວຍໃຫ້ທ່ານສາມາດຄົ້ນຫາຕົວປ່ຽນທີ່ມີການແຈກຢາຍທີ່ແຕກຕ່າງກັນ.

ຟັງຊັນນີ້ຄືກັນກັບ GAMMAINV ແລະ ຖືກນຳມາໃຊ້ເພື່ອໃຫ້ເຮັດວຽກຮ່ວມກັບຊຸດໂປຣແກຣມຫ້ອງການອື່ນໆໄດ້.

ໄວຍາກອນ

GAMMA.INV(Number; Alpha; Beta)

Number ແມ່ນຄ່າຄວາມໜ້າຈະເປັນທີ່ໃຊ້ໃນການຄິດໄລ່ຄ່າປີ້ນຂອງການແຈກຢາຍແບບ Gamma.

Alpha ແມ່ນຕົວປ່ຽນ Alpha ຂອງການແຈກຢາຍແບບ Gamma.

Beta ແມ່ນຕົວປ່ຽນ Beta ຂອງການແຈກຢາຍແບບ Gamma.

ຕົວຢ່າງ

=GAMMA.INV(0.8;1;1) ຈະໄດ້ຜົນເປັນ 1.61.

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຟັງຊັນນີ້ມີໃຫ້ໃຊ້ຕັ້ງແຕ່ LibreOffice 4.3.

COM.MICROSOFT.GAMMA.INV

GAMMADIST

ສົ່ງຄືນຄ່າຂອງການແຈກຢາຍແບບ Gamma.

ຟັງຊັນປີ້ນແມ່ນ GAMMAINV.

ໄວຍາກອນ

GAMMADIST(Number; Alpha; Beta [; C])

Number ແມ່ນຄ່າທີ່ໃຊ້ໃນການຄິດໄລ່ການແຈກຢາຍແບບ Gamma.

Alpha ແມ່ນຕົວປ່ຽນ Alpha ຂອງການແຈກຢາຍແບບ Gamma.

Beta ແມ່ນຕົວປ່ຽນ Beta ຂອງການແຈກຢາຍແບບ Gamma.

C (ທາງເລືອກ) = 0 ຫຼື False ແມ່ນຄິດໄລ່ຕຳລາຄວາມໜາແໜ້ນ, C = 1 ຫຼື True ແມ່ນຄິດໄລ່ຕຳລາການແຈກຢາຍ.

ຕົວຢ່າງ

=GAMMADIST(2;1;1;1) ຈະໄດ້ຜົນເປັນ 0.86.

GAMMAINV

ໄວຍາກອນ

GAMMAINV(Number; Alpha; Beta)

Number ແມ່ນຄ່າຄວາມໜ້າຈະເປັນທີ່ໃຊ້ໃນການຄິດໄລ່ຄ່າປີ້ນຂອງການແຈກຢາຍແບບ Gamma.

Alpha ແມ່ນຕົວປ່ຽນ Alpha ຂອງການແຈກຢາຍແບບ Gamma.

Beta ແມ່ນຕົວປ່ຽນ Beta ຂອງການແຈກຢາຍແບບ Gamma.

ຕົວຢ່າງ

=GAMMAINV(0.8;1;1) ຈະໄດ້ຜົນເປັນ 1.61.

GAMMALN

ສົ່ງຄືນຄ່າລໍກາຣິດທຳທຳມະຊາດຂອງຟັງຊັນ Gamma: G(x).

ໄວຍາກອນ

GAMMALN(Number)

Number ແມ່ນຄ່າທີ່ໃຊ້ໃນການຄິດໄລ່ລໍກາຣິດທຳທຳມະຊາດຂອງຟັງຊັນ Gamma.

ຕົວຢ່າງ

=GAMMALN(2) ຈະໄດ້ຜົນເປັນ 0.

GAMMALN.PRECISE

ສົ່ງຄືນຄ່າລໍກາຣິດທຳທຳມະຊາດຂອງຟັງຊັນ Gamma: G(x).

ໄວຍາກອນ

GAMMALN.PRECISE(Number)

Number ແມ່ນຄ່າທີ່ໃຊ້ໃນການຄິດໄລ່ລໍກາຣິດທຳທຳມະຊາດຂອງຟັງຊັນ Gamma.

ຕົວຢ່າງ

=GAMMALN.PRECISE(2) ຈະໄດ້ຜົນເປັນ 0.

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຟັງຊັນນີ້ມີໃຫ້ໃຊ້ຕັ້ງແຕ່ LibreOffice 4.3.

COM.MICROSOFT.GAMMALN.PRECISE

GAUSS

ສົ່ງຄືນຄ່າການແຈກຢາຍສະສົມແບບປົກກະຕິມາດຕະຖານ.

ມັນແມ່ນ GAUSS(x)=NORMSDIST(x)-0.5

ໄວຍາກອນ

GAUSS(Number)

Number ແມ່ນຄ່າທີ່ໃຊ້ໃນການຄິດໄລ່ຄ່າຂອງການແຈກຢາຍແບບປົກກະຕິມາດຕະຖານ.

ຕົວຢ່າງ

=GAUSS(0.19) = 0.08

=GAUSS(0.0375) = 0.01

GEOMEAN

ສົ່ງຄືນຄ່າສະເລ່ຍເລຂາຄະນິດຂອງກຸ່ມຕົວຢ່າງ.

ໄວຍາກອນ

GEOMEAN(ພາຣາມິເຕີ 1 [; ພາຣາມິເຕີ 2 [; … [; ພາຣາມິເຕີ 255]]])

ພາຣາມິເຕີ 1; ພາຣາມິເຕີ 2; … ; ພາຣາມິເຕີ 255 ແມ່ນຕົວເລກ, ຂໍ້ຄວາມ, ການອ້າງອີງຫ້ອງ ຫຼື ຊ່ວງຫ້ອງຂອງຕົວເລກ ຫຼື ຂໍ້ຄວາມ.

ຕົວຢ່າງ

=GEOMEAN(23;46;69) = 41.79. ດັ່ງນັ້ນ, ຄ່າສະເລ່ຍເລຂາຄະນິດຂອງກຸ່ມຕົວຢ່າງນີ້ແມ່ນ 41.79.

HARMEAN

ສົ່ງຄືນຄ່າສະເລ່ຍຮາໂມນິກຂອງຊຸດຂໍ້ມູນ.

ໄວຍາກອນ

HARMEAN(ພາຣາມິເຕີ 1 [; ພາຣາມິເຕີ 2 [; … [; ພາຣາມິເຕີ 255]]])

ຕົວຢ່າງ

=HARMEAN(23;46;69) = 37.64. ດັ່ງນັ້ນ, ຄ່າສະເລ່ຍຮາໂມນິກຂອງກຸ່ມຕົວຢ່າງນີ້ແມ່ນ 37.64

HYPGEOM.DIST

ສົ່ງຄືນຄ່າການແຈກຢາຍແບບໄຮເປີຈີໂອເມຕຣິກ.

ໄວຍາກອນ

HYPGEOM.DIST(X; NSample; Successes; NPopulation; Cumulative)

X ແມ່ນຈຳນວນຜົນສຳເລັດທີ່ໄດ້ໃນກຸ່ມຕົວຢ່າງ.

NSample ແມ່ນຂະໜາດຂອງກຸ່ມຕົວຢ່າງ.

Successes ແມ່ນຈຳນວນຜົນສຳເລັດທີ່ເປັນໄປໄດ້ໃນປະຊາກອນທັງໝົດ.

NPopulation ແມ່ນຂະໜາດຂອງປະຊາກອນທັງໝົດ.

Cumulative : 0 ຫຼື False ແມ່ນຄິດໄລ່ຕຳລາຄວາມໜາແໜ້ນຄວາມໜ້າຈະເປັນ. ຄ່າອື່ນໆ ຫຼື True ແມ່ນຄິດໄລ່ຕຳລາການແຈກຢາຍສະສົມ.

ຕົວຢ່າງ

=HYPGEOM.DIST(2;2;90;100;0) ຈະໄດ້ຜົນເປັນ 0.8090909091. ຕົວຢ່າງ: ຫາກເຂົ້າຈີ່ທາເບີ 90 ແຜ່ນ ຈາກ 100 ແຜ່ນ ຕົກຈາກໂຕະແລ້ວເອົາດ້ານທາເບີລົງພື້ນກ່ອນ, ຖ້າເຂົ້າຈີ່ 2 ແຜ່ນຕົກລົງມາ, ຄວາມໜ້າຈະເປັນທີ່ທັງສອງຈະເອົາດ້ານທາເບີລົງພື້ນແມ່ນ 81%.

=HYPGEOM.DIST(2;2;90;100;1) ຈະໄດ້ຜົນເປັນ 1.

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຟັງຊັນນີ້ມີໃຫ້ໃຊ້ຕັ້ງແຕ່ LibreOffice 4.2.

COM.MICROSOFT.HYPGEOM.DIST

HYPGEOMDIST

ສົ່ງຄືນຄ່າການແຈກຢາຍແບບໄຮເປີຈີໂອເມຕຣິກ.

ໄວຍາກອນ

HYPGEOMDIST(X; NSample; Successes; NPopulation [; Cumulative])

X ແມ່ນຈຳນວນຜົນສຳເລັດທີ່ໄດ້ໃນກຸ່ມຕົວຢ່າງ.

NSample ແມ່ນຂະໜາດຂອງກຸ່ມຕົວຢ່າງ.

Successes ແມ່ນຈຳນວນຜົນສຳເລັດທີ່ເປັນໄປໄດ້ໃນປະຊາກອນທັງໝົດ.

NPopulation ແມ່ນຂະໜາດຂອງປະຊາກອນທັງໝົດ.

Cumulative (ທາງເລືອກ) ກຳນົດວ່າຈະຄິດໄລ່ຕຳລາຄວາມໜ້າຈະເປັນມວນສານ (FALSE ຫຼື 0) ຫຼື ຕຳລາການແຈກຢາຍສະສົມ (ຄ່າອື່ນໆ). ຫາກບໍ່ມີການກຳນົດຄ່າ, ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນຄິດໄລ່ຕຳລາຄວາມໜ້າຈະເປັນມວນສານ.

ຕົວຢ່າງ

=HYPGEOMDIST(2;2;90;100) ຈະໄດ້ຜົນເປັນ 0.81. ຕົວຢ່າງ: ຫາກເຂົ້າຈີ່ທາເບີ 90 ແຜ່ນ ຈາກ 100 ແຜ່ນ ຕົກຈາກໂຕະແລ້ວເອົາດ້ານທາເບີລົງພື້ນກ່ອນ, ຖ້າເຂົ້າຈີ່ 2 ແຜ່ນຕົກລົງມາ, ຄວາມໜ້າຈະເປັນທີ່ທັງສອງຈະເອົາດ້ານທາເບີລົງພື້ນແມ່ນ 81%.

TRIMMEAN

ສົ່ງຄືນຄ່າສະເລ່ຍຂອງຊຸດຂໍ້ມູນ ໂດຍບໍ່ລວມເອົາຂໍ້ມູນສ່ວນປາຍ (ຂອບ) ອອກໄປ Alpha ເປີເຊັນ.

ໄວຍາກອນ

TRIMMEAN(Data; Alpha)

Data ແມ່ນອາເຣຂອງຂໍ້ມູນໃນກຸ່ມຕົວຢ່າງ.

Alpha ແມ່ນເປີເຊັນຂອງຂໍ້ມູນສ່ວນປາຍທີ່ຈະບໍ່ນຳມາພິຈາລະນາ.

ຕົວຢ່າງ

=TRIMMEAN(A1:A50; 0.1) ຄິດໄລ່ຄ່າສະເລ່ຍຂອງຕົວເລກໃນ A1:A50 ໂດຍບໍ່ລວມເອົາ 5 ເປີເຊັນຂອງຄ່າທີ່ສູງທີ່ສຸດ ແລະ 5 ເປີເຊັນຂອງຄ່າທີ່ຕໍ່າທີ່ສຸດອອກໄປ. ຕົວເລກເປີເຊັນໝາຍເຖິງຈຳນວນລວມຂອງຄ່າສະເລ່ຍທີ່ຍັງບໍ່ທັນໄດ້ຕັດອອກ, ບໍ່ແມ່ນຈຳນວນຂອງຕົວບວກ.

Z.TEST

ຄິດໄລ່ຄ່າຄວາມໜ້າຈະເປັນໃນການສັງເກດສະຖິຕິ z ທີ່ໃຫຍ່ກວ່າຄ່າທີ່ຄິດໄລ່ໄດ້ຈາກກຸ່ມຕົວຢ່າງ.

ໄວຍາກອນ

Z.TEST(Data; mu [; Sigma])

Data ແມ່ນກຸ່ມຕົວຢ່າງທີ່ໃຫ້ມາ, ເຊິ່ງສຸ່ມມາຈາກປະຊາກອນທີ່ມີການແຈກຢາຍແບບປົກກະຕິ.

mu ແມ່ນຄ່າສະເລ່ຍຂອງປະຊາກອນທີ່ຮູ້ຄ່າ.

Sigma (ທາງເລືອກ) ແມ່ນສ່ວນບ່ຽງເບນມາດຕະຖານຂອງປະຊາກອນທີ່ຮູ້ຄ່າ. ຖ້າລະເວັ້ນ, ຈະໃຊ້ສ່ວນບ່ຽງເບນມາດຕະຖານຂອງກຸ່ມຕົວຢ່າງທີ່ໃຫ້ມາແທນ.

ຕົວຢ່າງ

=Z.TEST(A2:A20; 9; 2) ສົ່ງຄືນຜົນຂອງການທົດສອບ z ໃນກຸ່ມຕົວຢ່າງ A2:A20 ທີ່ສຸ່ມມາຈາກປະຊາກອນທີ່ມີຄ່າສະເລ່ຍຮູ້ຄ່າແມ່ນ 9 ແລະ ສ່ວນບ່ຽງເບນມາດຕະຖານຮູ້ຄ່າແມ່ນ 2.

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຟັງຊັນນີ້ມີໃຫ້ໃຊ້ຕັ້ງແຕ່ LibreOffice 4.3.

COM.MICROSOFT.Z.TEST

ZTEST

ໄວຍາກອນ

ZTEST(Data; mu [; Sigma])

mu ແມ່ນຄ່າສະເລ່ຍຂອງປະຊາກອນທີ່ຮູ້ຄ່າ.

ເບິ່ງເພີ່ມເຕີມໄດ້ທີ່ ໜ້າ Wiki.

ຟັງຊັນຕາມໝວດໝູ່