ຟັງຊັນອາເຣ

ໝວດໝູນີ້ບັນຈຸຟັງຊັນຕ່າງໆ ຂອງອາເຣ (Array).

ອາເຣ (Array) ແມ່ນຫຍັງ?

ອາເຣ ແມ່ນຂອບເຂດຂອງຫ້ອງຂໍ້ມູນທີ່ເຊື່ອມໂຍງກັນໃນແຜ່ນງານເຊິ່ງບັນຈຸຄ່າຕ່າງໆ ໄວ້. ຂອບເຂດຮູບຈະຕຸລັດທີ່ມີ 3 ແຖວ ແລະ 3 ຖັນ ເອີ້ນວ່າ ອາເຣ ຂະໜາດ 3 x 3:

A

B

C

D

E

1

7

31

33

2

95

17

2

3

5

10

50

4

ອາເຣ ທີ່ນ້ອຍທີ່ສຸດທີ່ເປັນໄປໄດ້ແມ່ນອາເຣ ຂະໜາດ 1 x 2 ຫຼື 2 x 1 ທີ່ມີສອງຫ້ອງຕິດກັນ.

ສູດອາເຣ (Array Formula) ແມ່ນຫຍັງ?

ສູດທີ່ປະມວນຜົນຄ່າແຕ່ລະຄ່າໃນຂອບເຂດຫ້ອງຂໍ້ມູນພ້ອມໆ ກັນເອີ້ນວ່າ ສູດອາເຣ. ຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງສູດອາເຣ ແລະ ສູດທົ່ວໄປຄື ສູດອາເຣຈະຈັດການກັບຫຼາຍຄ່າພ້ອມກັນ ແທນທີ່ຈະເຮັດເທື່ອລະຄ່າ.

ສູດອາເຣບໍ່ພຽງແຕ່ປະມວນຜົນໄດ້ຫຼາຍຄ່າເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງສາມາດສົ່ງຄ່າຄືນມາໄດ້ຫຼາຍຄ່າໃນເວລາດຽວກັນອີກດ້ວຍ. ຜົນໄດ້ຮັບຂອງສູດອາເຣກໍຄືອາເຣນັ້ນເອງ.

ເພື່ອຄູນຄ່າໃນແຕ່ລະເຊວດ້ວຍ 10 ໃນອາເຣຂ້າງເທິງ, ທ່ານບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງນຳໃຊ້ສູດກັບແຕ່ລະເຊວ ຫຼື ແຕ່ລະຄ່າ. ແທນທີ່ຈະເປັນແບບນັ້ນ, ທ່ານພຽງແຕ່ຕ້ອງໃຊ້ສູດອາເຣດຽວເທົ່ານັ້ນ. ເລືອກຊ່ວງຂອງເຊວ 3 x 3 ໃນສ່ວນອື່ນຂອງສະເປຣດຊີດ, ປ້ອນສູດ =10*A1:C3 ແລະ ຢືນຢັນການປ້ອນຂໍ້ມູນນີ້ໂດຍໃຊ້ການກົດປຸ່ມປະສົມ + Shift + Enter. ຜົນໄດ້ຮັບແມ່ນອາເຣ 3 x 3 ເຊິ່ງຄ່າແຕ່ລະຄ່າໃນຊ່ວງເຊວ (A1:C3) ຖືກຄູນດ້ວຍ 10.

ນອກຈາກການຄູນແລ້ວ, ທ່ານຍັງສາມາດໃຊ້ຕົວດຳເນີນການອື່ນໆ ກັບອາເຣໄດ້ ເຊັ່ນ: ບວກ (+), ລົບ (-), ຫານ (/), ຍົກກຳລັງ (^), ເຊື່ອມຂໍ້ຄວາມ (&) ແລະ ການປຽບທຽບຕ່າງໆ. ຕົວດຳເນີນການເຫຼົ່ານີ້ຈະເຮັດວຽກກັບທຸກຄ່າໃນອາເຣ ແລະ ສົ່ງຜົນໄດ້ຮັບອອກມາເປັນອາເຣໃໝ່.

ຕົວດຳເນີນການປຽບທຽບໃນສູດອາເຣຈະປະຕິບັດກັບຫ້ອງວ່າງຄືກັນກັບສູດປົກກະຕິ, ຄືເບິ່ງເປັນສູນ ຫຼື ຂໍ້ຄວາມວ່າງ. ຕົວຢ່າງ: ຖ້າ A1 ແລະ A2 ວ່າງ, ສູດ {=A1:A2=""} ແລະ {=A1:A2=0} ຈະສົ່ງຄ່າ TRUE ທັງສອງຫ້ອງ.

ຄວນໃຊ້ສູດອາເຣເມື່ອໃດ?

ໃຊ້ສູດອາເຣ ຫາກທ່ານຕ້ອງໄດ້ເຮັດການຄິດໄລ່ຊ້ຳໆ ໂດຍໃຊ້ຄ່າທີ່ແຕກຕ່າງກັນ. ຫາກທ່ານຕັດສິນໃຈປ່ຽນວິທີການຄິດໄລ່ໃນພາຍຫຼັງ, ທ່ານພຽງແຕ່ຕ້ອງອັບເດດສູດອາເຣເທົ່ານັ້ນ. ເພື່ອເພີ່ມສູດອາເຣ, ໃຫ້ເລືອກຊ່ວງອາເຣທັງໝົດ ແລ້ວ ເຮັດການປ່ຽນແປງທີ່ຈຳເປັນຕໍ່ສູດອາເຣ.

ສູດອາເຣຊ່ວຍປະຢັດເນື້ອທີ່ ແລະ ໜ່ວຍຄວາມຈຳເມື່ອຕ້ອງຄຳນວນຫຼາຍຄ່າພ້ອມກັນ. ນອກຈາກນັ້ນ, ມັນຍັງເປັນເຄື່ອງມືສຳຄັນສຳລັບການຄຳນວນທີ່ຊັບຊ້ອນ. LibreOffice ມີຟັງຊັນທາງຄະນິດສາດສຳລັບອາເຣໂດຍສະເພາະ ເຊັ່ນ MMULT ສຳລັບການຄູນມາຕຣິກ ຫຼື SUMPRODUCT ສຳລັບຫາຜົນບວກຂອງຜົນຄູນ.

ການໃຊ້ສູດອາເຣໃນ LibreOffice Calc

ຈຸດຕັດແບບໂດຍນັຍ (Implicit intersection) ຂອງສູດອາເຣ

ທ່ານສາມາດສ້າງສູດ "ປົກກະຕິ" ທີ່ອ້າງອີງເຖິງຂອບເຂດອາເຣໄດ້, ເຊິ່ງເອີ້ນວ່າ "ຈຸດຕັດແບບໂດຍນັຍ". ຜົນໄດ້ຮັບຈະມາຈາກຈຸດຕັດລະຫວ່າງຂອບເຂດທີ່ອ້າງອີງກັບແຖວ ຫຼື ຖັນທີ່ສູດນັ້ນຕັ້ງຢູ່. ຖ້າບໍ່ມີຈຸດຕັດ ຈະສະແດງຂໍ້ຜິດພາດ #VALUE!.

ໃນຕາຕະລາງຂ້າງເທິງ, ໃຫ້ໃສ່ສູດອາເຣໃນ D1:

{=A1:A3 + 100}

ຫ້ອງ D1, D2, D3 ຈະມີຄ່າ 107, 195, 105 ຕາມລຳດັບ.

ໃສ່ສູດລຸ່ມນີ້ໃນ E2, ແຕ່ບໍ່ຕ້ອງໃສ່ເປັນແບບສູດອາເຣ (ບໍ່ຕ້ອງກົດ Ctrl+Shift+Enter).

=A1:A3 + 100

ຫ້ອງ E1 ແລະ E3 ຈະວ່າງ, ສ່ວນຫ້ອງ E2 ຈະມີຄ່າ 195. ນີ້ຄືຕົວຢ່າງຂອງຈຸດຕັດແບບໂດຍນັຍ.

ໃສ່ສູດລຸ່ມນີ້ໃນ E4, ຄືກັນກັບໃນ E2.

=A1:A3 + 100

ຫ້ອງ E4 ຈະສະແດງ #VALUE! ເພາະແຖວທີ 4 ຢູ່ນອກຂອບເຂດ A1:A3 ທີ່ສູດອ້າງອີງເຖິງ.

ການສ້າງສູດອາເຣ

ຖ້າທ່ານສ້າງສູດອາເຣໂດຍໃຊ້ ຕົວຊ່ວຍສ້າງຟັງຊັນ, ທ່ານຕ້ອງໝາຍຕິກໃສ່ຊ່ອງ ອາເຣ (Array) ທຸກຄັ້ງ. ຖ້າບໍ່ດັ່ງນັ້ນ, ມັນຈະສະແດງຜົນສະເພາະຫ້ອງຊ້າຍເທິງສຸດຫ້ອງດຽວ.

ຖ້າທ່ານປ້ອນສູດອາເຣເຂົ້າໃນຫ້ອງໂດຍກົງ, ທ່ານຕ້ອງໃຊ້ປຸ່ມປະສົມ Shift + + Enter ແທນທີ່ຈະໃຊ້ປຸ່ມ Enter. ເມື່ອເຮັດແນວນັ້ນແລ້ວ ສູດຈຶ່ງຈະກາຍເປັນສູດອາເຣ.

ໄອຄອນ ບັນທຶກ

ສູດອາເຣຈະປະກົດຢູ່ໃນວົງຂໍປີກກາ { } ໃນ Calc. ທ່ານບໍ່ສາມາດສ້າງສູດອາເຣດ້ວຍການພິມວົງຂໍນັ້ນດ້ວຍມືເອງໄດ້.


ໄອຄອນ ຄຳເຕືອນ

ຫ້ອງທີ່ຢູ່ໃນອາເຣຜົນໄດ້ຮັບຈະຖືກປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ແກ້ໄຂແຍກຫ້ອງ. ແຕ່ທ່ານສາມາດແກ້ໄຂ, ລຶບ ຫຼື ກັອບປີ້ໄດ້ໂດຍການເລືອກຂອບເຂດອາເຣທັງໝົດ.


ການໃຊ້ຄ່າຄົງທີ່ອາເຣໃນຕົວ (Inline Array Constants) ໃນສູດ

Calc ຮອງຮັບຄ່າຄົງທີ່ມາຕຣິກ/ອາເຣໃນສູດ. ອາເຣໃນຕົວຈະຖືກຫຸ້ມດ້ວຍວົງຂໍປີກກາ '{' ແລະ '}'. ແຕ່ລະອົງປະກອບສາມາດເປັນຕົວເລກ, ຄ່າທາງໂລຊິກ (TRUE, FALSE), ຫຼື ຂໍ້ຄວາມ. ທຸກແຖວ ແລະ ທຸກຖັນຕ້ອງມີຈຳນວນອົງປະກອບເທົ່າກັນ.

ຕົວຂັ້ນຖັນ ແລະ ຕົວຂັ້ນແຖວແມ່ນຂຶ້ນກັບພາສາ ແລະ ພາກພື້ນທີ່ທ່ານໃຊ້. ໃນເນື້ອໃນຊ່ວຍເຫຼືອນີ້, ພວກເຮົາໃຊ້ ';' ເປັນຕົວຂັ້ນຖັນ ແລະ '|' ເປັນຕົວຂັ້ນແຖວ ເປັນຕົວຢ່າງ.

ໄອຄອນ ເຄັດລັບ

ທ່ານສາມາດເບິ່ງ ແລະ ປ່ຽນແປງຕົວຂັ້ນແຖວ ແລະ ຖັນໄດ້ໃນ - Calc - ສູດ - ຕົວຂັ້ນ.


ບໍ່ສາມາດໃຊ້ ອາເຣ ຊ້ອນ ອາເຣ ໄດ້.

ຕົວຢ່າງ:

={1;2;3}

ອາເຣ ທີ່ມີໜຶ່ງແຖວ ເຊິ່ງປະກອບດ້ວຍຕົວເລກສາມຕົວຄື 1, 2, ແລະ 3.

ເພື່ອປ້ອນຄ່າຄົງທີ່ອາເຣນີ້, ໃຫ້ທ່ານເລືອກສາມຫ້ອງໃນແຖວດຽວກັນ, ແລ້ວພິມສູດ ={1;2;3} ໂດຍໃຊ້ວົງຂໍປີກກາ ແລະ ເຄື່ອງໝາຍຈ້ຳຈຸດ, ຈາກນັ້ນກົດ + Shift + Enter.

={1;2;3|4;5;6}

ອາເຣ ທີ່ມີສອງແຖວ ແລະ ແຕ່ລະແຖວມີສາມຄ່າ.

={0;1;2|FALSE;TRUE;"ສອງ"}

ອາເຣ ທີ່ມີຂໍ້ມູນປະສົມກັນ.

=SIN({1;2;3})

ເມື່ອປ້ອນເປັນສູດມາຕຣິກ, ຈະໃຫ້ຜົນໄດ້ຮັບຂອງການຄຳນວນ SIN ສາມຄັ້ງ ດ້ວຍຄ່າ 1, 2, ແລະ 3.

ການແກ້ໄຂສູດອາເຣ

  1. ເລືອກຊ່ວງຫ້ອງ ຫຼື ອາເຣ ທີ່ບັນຈຸສູດອາເຣ. ເພື່ອເລືອກອາເຣທັງໝົດ, ໃຫ້ວາງເຄີເຊີຫ້ອງໄວ້ໃນຊ່ວງອາເຣ, ແລ້ວກົດ + /, ໂດຍທີ່ / ແມ່ນປຸ່ມຫານໃນແຜງປຸ່ມຕົວເລກ.

  2. ກົດ F2 ຫຼື ຄລິກໃສ່ແຖບປ້ອນສູດ ເພື່ອແກ້ໄຂສູດ.

  3. ຫຼັງຈາກທີ່ທ່ານໄດ້ເຮັດການປ່ຽນແປງແລ້ວ, ໃຫ້ກົດ + Shift + Enter.

ໄອຄອນ ເຄັດລັບ

ທ່ານສາມາດຈັດຮູບແບບບາງສ່ວນຂອງອາເຣໄດ້ ເຊັ່ນ: ປ່ຽນສີຕົວອັກສອນ. ພຽງແຕ່ເລືອກຂອບເຂດຫ້ອງທີ່ຕ້ອງການ ແລ້ວປ່ຽນຮູບແບບຕາມໃຈ.


ການລຶບສູດອາເຣ

  1. ເລືອກຊ່ວງເຊວ ຫຼື ອາເຣທີ່ບັນຈຸສູດອາເຣ. ເພື່ອເລືອກອາເຣທັງໝົດ, ໃຫ້ວາງເຄີເຊີເຊວໄວ້ໃນຊ່ວງອາເຣ, ແລ້ວກົດ + /, ໂດຍທີ່ / ແມ່ນປຸ່ມຫານຢູ່ເທິງແປ້ນພິມຕົວເລກ.

  2. ກົດ Delete ເພື່ອລຶບເນື້ອໃນ ແລະ ສູດອາເຣທັງໝົດ, ຫຼື ກົດ Backspace ເພື່ອເປີດໜ້າຕ່າງ ລຶບເນື້ອໃນ. ເລືອກ ສູດ ຫຼື ລຶບທັງໝົດ ແລ້ວກົດ ຕົກລົງ.

ການກັອບປີ້ສູດອາເຣ

  1. ເລືອກຂອບເຂດຫ້ອງ ຫຼື ອາເຣທີ່ມີສູດອາເຣນັ້ນຢູ່.

  2. ກົດ F2 ຫຼື ຄລິກໃສ່ແຖບປ້ອນສູດ.

  3. ຄັດລອກສູດລົງໃນແຖວປ້ອນຂໍ້ມູນໂດຍການກົດ + C.

  4. ເລືອກຂອບເຂດຫ້ອງໃໝ່ທີ່ຕ້ອງການວາງສູດ ແລ້ວກົດ F2 ຫຼື ຄລິກໃສ່ແຖບປ້ອນສູດ.

  5. ວາງສູດໂດຍການກົດ + V ໃນບ່ອນທີ່ເລືອກໄວ້ ແລະ ຢືນຢັນໂດຍການກົດ + Shift + Enter. ຕອນນີ້ຊ່ວງທີ່ເລືອກຈະບັນຈຸສູດອາເຣ (array formula).

ການປັບຂອບເຂດອາເຣ

ຖ້າທ່ານຕ້ອງການປັບປ່ຽນຂອບເຂດຂອງອາເຣຜົນໄດ້ຮັບ, ໃຫ້ເຮັດດັ່ງນີ້:

  1. ເລືອກຂອບເຂດອາເຣທີ່ມີສູດຢູ່.

  2. ຢູ່ມຸມຂວາລຸ່ມຂອງສ່ວນທີ່ເລືອກ, ທ່ານຈະເຫັນໄອຄອນນ້ອຍໆ ເຊິ່ງທ່ານສາມາດໃຊ້ເມົາສ໌ລາກເພື່ອຂະຫຍາຍ ຫຼື ຫຍໍ້ຂອບເຂດໄດ້.

ໄອຄອນ ບັນທຶກ

ເມື່ອທ່ານປັບຂອບເຂດອາເຣ, ສູດອາເຣຈະບໍ່ຖືກປັບປ່ຽນໂດຍອັດຕະໂນມັດ. ທ່ານພຽງແຕ່ປ່ຽນບໍລິເວນທີ່ຈະໃຫ້ຜົນໄດ້ຮັບປະກົດອອກມາເທົ່ານັ້ນ.


ໂດຍການກົດປຸ່ມ ຄ້າງໄວ້, ທ່ານສາມາດສ້າງສຳເນົາຂອງສູດອາເຣໃນຊ່ວງທີ່ກຳນົດໃຫ້.

ການຄຳນວນອາເຣແບບມີເງື່ອນໄຂ

ການຄຳນວນອາເຣແບບມີເງື່ອນໄຂຄືການໃຊ້ສູດອາເຣ ຫຼື ມາຕຣິກ ທີ່ປະກອບມີຟັງຊັນ IF() ຫຼື CHOOSE().

ໃນຕົວຢ່າງລຸ່ມນີ້, ສູດ {=IF(A1:A3>0;"yes";"no")} ຈະຖືກກວດສອບກັບທຸກຫ້ອງໃນ A1:A3 ແລະ ສະແດງຜົນໃນຫ້ອງທີ່ກົງກັນ.

A

B (ສູດ)

B (ຜົນໄດ້ຮັບ)

1

1

{=IF(A1:A3>0;"yes";"no")}

yes

2

0

{=IF(A1:A3>0;"yes";"no")}

no

3

1

{=IF(A1:A3>0;"yes";"no")}

yes

ຟັງຊັນຕໍ່ໄປນີ້ມີການຈັດການອາເຣແບບບັງຄັບ: CORREL, COVAR, FORECAST, FTEST, INTERCEPT, MDETERM, MINVERSE, MMULT, MODE, PEARSON, PROB, RSQ, SLOPE, STEYX, SUMPRODUCT, SUMX2MY2, SUMX2PY2, SUMXMY2, TTEST. ຖ້າທ່ານໃຊ້ອ້າງອີງຂອບເຂດເປັນອາກິວເມັນ, ພວກມັນຈະເຮັດວຽກເປັນຟັງຊັນອາເຣ.

A

B (ສູດ)

B (ຜົນໄດ້ຮັບ)

C (ບັງຄັບສູດອາເຣ)

C (ຜົນໄດ້ຮັບ)

1

1

=A1:A2+1

2

=SUMPRODUCT(A1:A2+1)

5

2

2

=A1:A2+1

3

=SUMPRODUCT(A1:A2+1)

5

3

=A1:A2+1

#VALUE!

=SUMPRODUCT(A1:A2+1)

5

FREQUENCY

ສະແດງການແຈກຢາຍຄວາມຖີ່ໃນອາເຣແບບຖັນດຽວ. ຟັງຊັນນີ້ຈະນັບຈຳນວນຄ່າໃນ Data ທີ່ຕົກຢູ່ໃນຊ່ວງທີ່ກຳນົດໂດຍ Classes.

ໄວຍາກອນ

FREQUENCY(Data; Classes)

Data ແມ່ນຂອບເຂດຂໍ້ມູນທີ່ຕ້ອງການນຳມານັບຄວາມຖີ່.

Classes ແມ່ນອາເຣຂອງຄ່າຂີດຈຳກັດຂອງແຕ່ລະຊ່ວງຄວາມຖີ່.

ໄອຄອນ ບັນທຶກ

ຟັງຊັນນີ້ຈະລະເວັ້ນຂໍ້ຄວາມ ຫຼື ເຊວວ່າງໃດໆພາຍໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນ. ຫາກທ່ານສົງໄສວ່າຜົນຮັບຈາກຟັງຊັນນີ້ບໍ່ຖືກຕ້ອງ, ໃຫ້ກວດເບິ່ງຂໍ້ຄວາມໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນ. ເພື່ອເນັ້ນເນື້ອໃນຂໍ້ຄວາມໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນ, ໃຫ້ໃຊ້ຄຸນສົມບັດ ການເນັ້ນຄ່າ.


ໄອຄອນ ບັນທຶກ

ທ່ານສາມາດເບິ່ງຄຳແນະນຳທົ່ວໄປກ່ຽວກັບຟັງຊັນອາເຣໄດ້ທີ່ສ່ວນເທິງຂອງໜ້ານີ້.


ຕົວຢ່າງ

ໃນຕາຕະລາງລຸ່ມນີ້, ຖັນ A ແມ່ນຄ່າທີ່ວັດແທກໄດ້. ຖັນ B ແມ່ນຂີດຈຳກັດສູງສຸດຂອງແຕ່ລະຊ່ວງ. ຕົວຢ່າງ: ໃນ B1 ແມ່ນ 5, ຟັງຊັນຈະນັບຄ່າທີ່ນ້ອຍກວ່າ ຫຼື ເທົ່າກັບ 5. ໃນ B2 ແມ່ນ 10, ມັນຈະນັບຄ່າທີ່ຫຼາຍກວ່າ 5 ແຕ່ບໍ່ເກີນ 10.

A

B

C

1

12

5

1

2

8

10

3

3

24

15

2

4

11

20

3

5

5

25

1

6

20

>25

1

7

16

8

9

9

7

10

16

11

33

ເລືອກຊ່ວງຖັນດຽວເພື່ອປ້ອນຄວາມຖີ່ຕາມຂີດຈຳກັດຊັ້ນ. ທ່ານຕ້ອງເລືອກໜຶ່ງຊ່ອງໃຫ້ຫຼາຍກວ່າຂີດສູງສຸດຂອງຊັ້ນ. ໃນຕົວຢ່າງນີ້, ໃຫ້ເລືອກຊ່ວງ C1:C6. ເອີ້ນໃຊ້ຟັງຊັນ FREQUENCY ໃນ ຕົວຊ່ວຍສ້າງຟັງຊັນ. ເລືອກຊ່ວງ ຂໍ້ມູນ ໃນ (A1:A11), ແລະ ຈາກນັ້ນເລືອກຊ່ວງ ຊັ້ນ ທີ່ທ່ານໄດ້ປ້ອນຂີດຈຳກັດຊັ້ນ (B1:B6). ເລືອກຊ່ອງເຄື່ອງໝາຍ ອາເຣ ແລະ ຄລິກ ຕົກລົງ. ທ່ານຈະເຫັນການນັບຄວາມຖີ່ໃນຊ່ວງ C1:C6.

ຄຳອະທິບາຍເພີ່ມເຕີມຢູ່ດ້ານເທິງຂອງໜ້ານີ້.

GROWTH

ຄິດໄລ່ຈຸດຂອງແນວໂນ້ມແບບເລກກຳລັງໃນອາເຣ.

ໄວຍາກອນ

GROWTH(DataY [; [ DataX ] [; [ NewDataX ] [; FunctionType ] ] ])

DataY ໝາຍເຖິງ ອາເຣຂໍ້ມູນ Y.

DataX (ເລືອກໄດ້) ໝາຍເຖິງ ອາເຣຂໍ້ມູນ X.

NewDataX (ເລືອກໄດ້) ໝາຍເຖິງ ອາເຣຂໍ້ມູນ X ທີ່ຕ້ອງການຄິດໄລ່ຄ່າໃໝ່.

FunctionType (ເລືອກໄດ້). ຖ້າ FunctionType = 0, ຈະຄິດໄລ່ຟັງຊັນໃນຮູບແບບ y = m^x. ຖ້າເປັນຢ່າງອື່ນ, ຈະຄິດໄລ່ຟັງຊັນ y = b*m^x.

ໃນຟັງຊັນ LibreOffice Calc, ພາລາມິເຕີທີ່ຖືກໝາຍວ່າ "ເລືອກໄດ້" ສາມາດຖືກລະເວັ້ນໄດ້ກໍຕໍ່ເມື່ອບໍ່ມີພາລາມິເຕີອື່ນຕາມຫຼັງເທົ່ານັ້ນ. ຕົວຢ່າງ, ໃນຟັງຊັນທີ່ມີສີ່ພາລາມິເຕີ, ເຊິ່ງສອງພາລາມິເຕີສຸດທ້າຍຖືກໝາຍວ່າ "ເລືອກໄດ້", ທ່ານສາມາດລະເວັ້ນພາລາມິເຕີທີ 4 ຫຼື ພາລາມິເຕີທີ 3 ແລະ 4 ໄດ້, ແຕ່ທ່ານບໍ່ສາມາດລະເວັ້ນພາລາມິເຕີທີ 3 ພຽງຢ່າງດຽວໄດ້.

ຄຳອະທິບາຍເພີ່ມເຕີມຢູ່ດ້ານເທິງຂອງໜ້ານີ້.

ຕົວຢ່າງ

ຟັງຊັນນີ້ສົ່ງຄືນເປັນອາເຣ ແລະ ຖືກຈັດການໃນແບບດຽວກັບຟັງຊັນອາເຣອື່ນໆ. ເລືອກຂອບເຂດທີ່ທ່ານຕ້ອງການໃຫ້ຜົນໄດ້ຮັບສະແດງອອກມາແລ້ວເລືອກຟັງຊັນ. ເລືອກ DataY. ປ້ອນພາຣາມິເຕີອື່ນໆ, ໝາຍເອົາ Array ແລ້ວກົດ OK.

LINEST

ສົ່ງຄ່າຕາຕະລາງສະຖິຕິສຳລັບເສັ້ນຊື່ທີ່ເໝາະສົມທີ່ສຸດກັບຊຸດຂໍ້ມູນ.

ໄວຍາກອນ

LINEST(data_Y [; data_X [; linearType [; stats]]])

data_Y ແມ່ນຂອບເຂດແຖວ ຫຼື ຖັນທີ່ກຳນົດພິກັດ y ຂອງຊຸດຂໍ້ມູນ.

data_X ແມ່ນຊ່ວງແຖວ ຫຼື ຖັນດຽວທີ່ກົງກັນເຊິ່ງກຳນົດຈຸດພິກັດ x. ຖ້າ data_X ຖືກລະເວັ້ນ ມັນຈະກຳນົດເປັນຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນ 1, 2, 3, ..., n. ຖ້າມີຊຸດຕົວປ່ຽນຫຼາຍກວ່າໜຶ່ງຊຸດ data_X ອາດຈະເປັນຊ່ວງທີ່ມີຫຼາຍແຖວ ຫຼື ຫຼາຍຖັນທີ່ກົງກັນ.

LINEST ຊອກຫາເສັ້ນຊື່ y = a + bx ທີ່ເໝາະສົມທີ່ສຸດກັບຂໍ້ມູນ, ໂດຍໃຊ້ການຖົດຖອຍແບບເສັ້ນຊື່ (ວິທີ "ກຳລັງສອງໜ້ອຍສຸດ"). ດ້ວຍຕົວປ່ຽນຫຼາຍກວ່າໜຶ່ງຊຸດ ເສັ້ນຊື່ແມ່ນຢູ່ໃນຮູບແບບ y = a + b1x1 + b2x2 ... + bnxn.

ຖ້າ linearType ແມ່ນ FALSE, ເສັ້ນຊື່ທີ່ພົບຈະຖືກບັງຄັບໃຫ້ຜ່ານຈຸດເຄົ້າ (ຄ່າຄົງທີ່ a ແມ່ນສູນ; y = bx). ຖ້າລະເວັ້ນ, linearType ຈະຖືກຕັ້ງເປັນ TRUE ໂດຍຄ່າເລີ່ມຕົ້ນ (ເສັ້ນຊື່ບໍ່ໄດ້ຖືກບັງຄັບໃຫ້ຜ່ານຈຸດເຄົ້າ).

ຖ້າ stats ເປັນ FALSE, ຈະສົ່ງຄືນມາສະເພາະແຖວເທິງສຸດຂອງຕາຕະລາງສະຖິຕິ. ຖ້າເປັນ TRUE ຈະສົ່ງຄືນມາທັງໝົດ.

LINEST ສົ່ງຄ່າຄືນເປັນຕາຕະລາງ (ອາເຣ) ຂອງສະຖິຕິດັ່ງລຸ່ມນີ້ ແລະ ຕ້ອງປ້ອນເຂົ້າເປັນສູດອາເຣ (ຕົວຢ່າງ ໂດຍການໃຊ້ + Shift + Return ແທນທີ່ຈະເປັນພຽງແຕ່ Return).

ໃນຟັງຊັນ LibreOffice Calc, ພາລາມິເຕີທີ່ຖືກໝາຍວ່າ "ເລືອກໄດ້" ສາມາດຖືກລະເວັ້ນໄດ້ກໍຕໍ່ເມື່ອບໍ່ມີພາລາມິເຕີອື່ນຕາມຫຼັງເທົ່ານັ້ນ. ຕົວຢ່າງ, ໃນຟັງຊັນທີ່ມີສີ່ພາລາມິເຕີ, ເຊິ່ງສອງພາລາມິເຕີສຸດທ້າຍຖືກໝາຍວ່າ "ເລືອກໄດ້", ທ່ານສາມາດລະເວັ້ນພາລາມິເຕີທີ 4 ຫຼື ພາລາມິເຕີທີ 3 ແລະ 4 ໄດ້, ແຕ່ທ່ານບໍ່ສາມາດລະເວັ້ນພາລາມິເຕີທີ 3 ພຽງຢ່າງດຽວໄດ້.

ຄຳອະທິບາຍເພີ່ມເຕີມຢູ່ດ້ານເທິງຂອງໜ້ານີ້.

ຕົວຢ່າງ

ຟັງຊັນນີ້ສົ່ງຄືນອາເຣ ແລະ ຖືກຈັດການໃນແບບດຽວກັນກັບຟັງຊັນອາເຣອື່ນໆ. ເລືອກຊ່ວງສຳລັບຄຳຕອບ ແລະ ຈາກນັ້ນເລືອກຟັງຊັນ. ເລືອກ data_Y. ຖ້າທ່ານຕ້ອງການ, ທ່ານສາມາດປ້ອນພາຣາມິເຕີອື່ນໆໄດ້. ເລືອກ Array ແລະ ຄລິກ ຕົກລົງ.

ຜົນໄດ້ຮັບທີ່ສົ່ງຄືນໂດຍລະບົບ (ຖ້າ stats = 0), ຢ່າງໜ້ອຍຈະສະແດງຄວາມຊັນຂອງເສັ້ນຖົດຖອຍ ແລະ ຈຸດຕັດຂອງມັນກັບແກນ Y. ຖ້າ stats ບໍ່ເທົ່າກັບ 0, ຜົນໄດ້ຮັບອື່ນໆ ຈະຖືກສະແດງອອກ.

ຜົນໄດ້ຮັບອື່ນໆ ຂອງ LINEST:

ພິຈາລະນາຕົວຢ່າງຕໍ່ໄປນີ້:

A

B

C

D

E

F

G

1

x1

x2

y

ຄ່າ LINEST

2

4

7

100

4,17

-3,48

82,33

3

5

9

105

5,46

10,96

9,35

4

6

11

104

0,87

5,06

#NA

5

7

12

108

13,21

4

#NA

6

8

15

111

675,45

102,26

#NA

7

9

17

120

8

10

19

133

ຖັນ A ປະກອບມີຄ່າ X1 ຫຼາຍຄ່າ, ຖັນ B ປະກອບມີຄ່າ X2 ຫຼາຍຄ່າ ແລະ ຖັນ C ປະກອບມີຄ່າ Y. ທ່ານໄດ້ປ້ອນຄ່າເຫຼົ່ານີ້ລົງໃນສະເປຣດຊີດຂອງທ່ານແລ້ວ. ຕອນນີ້ທ່ານໄດ້ຕັ້ງຄ່າ E2:G6 ໃນສະເປຣດຊີດ ແລະ ເປີດນຳໃຊ້ ຕົວຊ່ວຍສ້າງຕຳລາ ແລ້ວ. ເພື່ອໃຫ້ຕຳລາ LINEST ເຮັດວຽກໄດ້, ທ່ານຕ້ອງໝາຍເອົາຫ້ອງເລືອກ ອາເຣ ໃນ ຕົວຊ່ວຍສ້າງຕຳລາ. ຕໍ່ໄປ, ໃຫ້ເລືອກຄ່າຕໍ່ໄປນີ້ໃນສະເປຣດຊີດ (ຫຼື ປ້ອນພວກມັນໂດຍໃຊ້ແປ້ນພິມ):

data_Y ແມ່ນ C2:C8

data_X ແມ່ນ A2:B8

linearType ແລະ stats ທັງສອງແມ່ນຕັ້ງເປັນ 1.

ເມື່ອທ່ານກົດ ຕົກລົງ, LibreOffice Calc ຈະຕື່ມຄ່າ LINEST ລົງໃນຕາຕະລາງຕາມຕົວຢ່າງ.

ສູດໃນແຖບ ສູດ ແມ່ນກົງກັບແຕ່ລະເຊວຂອງອາເຣ LINEST {=LINEST(C2:C8;A2:B8;1;1)}.

ນີ້ຄືຄ່າ LINEST ທີ່ຄຳນວນໄດ້:

E2 ແລະ F2: ຄ່າຄວາມຊັນ m ຂອງເສັ້ນຖົດຖອຍ y=b+m*x. ຄ່າຈະລຽງລຳດັບປີ້ນກັນ; ຄື ຄວາມຊັນ x2 ຢູ່ໃນ E2 ແລະ ຄວາມຊັນ x1 ຢູ່ໃນ F2.

G2: ຈຸດຕັດແກນ y (ຄ່າ b).

E3 ແລະ F3: ຂໍ້ຜິດພາດມາດຕະຖານ (standard error) ຂອງຄ່າຄວາມຊັນ.

G3: ຂໍ້ຜິດພາດມາດຕະຖານຂອງຈຸດຕັດແກນ.

E4: RSQ (ສຳປະສິດການຕັດສິນໃຈ)

F4: ຂໍ້ຜິດພາດມາດຕະຖານຂອງການຖົດຖອຍສຳລັບຄ່າ Y.

E5: ຄ່າ F ຈາກການວິເຄາະຄວາມຜັນປ່ຽນ.

F5: ອົງສາອິດສະລະຈາກການວິເຄາະຄວາມຜັນປ່ຽນ.

E6: ຜົນບວກຂອງສ່ວນຜິດດ່ຽງກຳລັງສອງຂອງຄ່າ Y ທີ່ຄາດຄະເນຈາກຄ່າສະເລ່ຍແບບເສັ້ນຊື່.

F6: ຜົນບວກຂອງສ່ວນຜິດດ່ຽງກຳລັງສອງຂອງຄ່າ Y ທີ່ຄາດຄະເນຈາກຄ່າ Y ທີ່ກຳນົດໃຫ້.

ຄຳອະທິບາຍເພີ່ມເຕີມຢູ່ດ້ານເທິງຂອງໜ້ານີ້.

LOGEST

ຟັງຊັນນີ້ຄິດໄລ່ການປັບແກ້ຂໍ້ມູນທີ່ປ້ອນເຂົ້າເປັນເສັ້ນໂຄ້ງການຖົດຖອຍແບບເລກກຳລັງ (y=b*m^x).

ໄວຍາກອນ

LOGEST(DataY [; DataX [; FunctionType [; Stats]]])

DataY ໝາຍເຖິງ ອາເຣຂໍ້ມູນ Y.

DataX (ເລືອກໄດ້) ໝາຍເຖິງ ອາເຣຂໍ້ມູນ X.

FunctionType (ເລືອກໄດ້). ຖ້າ Function_Type = 0, ຈະຄິດໄລ່ຟັງຊັນໃນຮູບແບບ y = m^x. ຖ້າເປັນຢ່າງອື່ນ, ຈະຄິດໄລ່ຟັງຊັນ y = b*m^x.

Stats (ເລືອກໄດ້). ຖ້າ Stats=0, ຈະຄິດໄລ່ພຽງແຕ່ສຳປະສິດການຖົດຖອຍ.

ໃນຟັງຊັນ LibreOffice Calc, ພາລາມິເຕີທີ່ຖືກໝາຍວ່າ "ເລືອກໄດ້" ສາມາດຖືກລະເວັ້ນໄດ້ກໍຕໍ່ເມື່ອບໍ່ມີພາລາມິເຕີອື່ນຕາມຫຼັງເທົ່ານັ້ນ. ຕົວຢ່າງ, ໃນຟັງຊັນທີ່ມີສີ່ພາລາມິເຕີ, ເຊິ່ງສອງພາລາມິເຕີສຸດທ້າຍຖືກໝາຍວ່າ "ເລືອກໄດ້", ທ່ານສາມາດລະເວັ້ນພາລາມິເຕີທີ 4 ຫຼື ພາລາມິເຕີທີ 3 ແລະ 4 ໄດ້, ແຕ່ທ່ານບໍ່ສາມາດລະເວັ້ນພາລາມິເຕີທີ 3 ພຽງຢ່າງດຽວໄດ້.

ຄຳອະທິບາຍເພີ່ມເຕີມຢູ່ດ້ານເທິງຂອງໜ້ານີ້.

ຕົວຢ່າງ

ເບິ່ງ LINEST. ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ, ຈະບໍ່ມີການສົ່ງຄືນຜົນບວກກຳລັງສອງ.

MDETERM

ສົ່ງຄ່າດີແຕກມີນັງ (determinant) ຂອງມາຕຣິກ. ຟັງຊັນນີ້ຈະສົ່ງຄ່າອອກມາໃນຫ້ອງດຽວ, ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງເລືອກຂອບເຂດຜົນໄດ້ຮັບຫຼາຍຫ້ອງ.

ໄວຍາກອນ

MDETERM(Array)

Array ແມ່ນມາຕຣິກຈະຕຸລັດທີ່ຕ້ອງການຫາຄ່າດີແຕກມີນັງ.

ໄອຄອນ ບັນທຶກ

ທ່ານສາມາດເບິ່ງຄຳແນະນຳທົ່ວໄປກ່ຽວກັບການໃຊ້ຟັງຊັນອາເຣໄດ້ທີ່ສ່ວນເທິງຂອງໜ້ານີ້.


ຄຳອະທິບາຍເພີ່ມເຕີມຢູ່ດ້ານເທິງຂອງໜ້ານີ້.

MINVERSE

ສົ່ງຄ່າມາຕຣິກປີ້ນ (inverse array).

ໄວຍາກອນ

MINVERSE(Array)

Array ແມ່ນມາຕຣິກຈະຕຸລັດທີ່ຕ້ອງການຫາຄ່າປີ້ນ.

ຄຳອະທິບາຍເພີ່ມເຕີມຢູ່ດ້ານເທິງຂອງໜ້ານີ້.

ຕົວຢ່າງ

ເລືອກຂອບເຂດຮູບຈະຕຸລັດ ແລະ ເລືອກ MINVERSE. ເລືອກອາເຣຜົນອອກ, ເລືອກຊ່ອງ ອາເຣ ແລະ ຄລິກ ຕົກລົງ.

MMULT

ຄຳນວນຜົນຄູນມາຕຣິກຂອງສອງອາເຣ. ຈຳນວນຖັນຂອງອາເຣທີ 1 ຕ້ອງເທົ່າກັບຈຳນວນແຖວຂອງອາເຣທີ 2.

ໄວຍາກອນ

MMULT(Array 1; Array 2)

Array 1 ແມ່ນອາເຣທຳອິດທີ່ໃຊ້ໃນການຄູນ.

Array 2 ແມ່ນອາເຣທີສອງ.

ໄອຄອນ ບັນທຶກ

ຄຳອະທິບາຍເພີ່ມເຕີມຢູ່ດ້ານເທິງຂອງໜ້ານີ້.


ຕົວຢ່າງ

ເລືອກຂອບເຂດຈະຕຸລັດ. ເລືອກຕຳລາ MMULT. ເລືອກ ອາເຣ 1, ຈາກນັ້ນເລືອກ ອາເຣ 2. ໂດຍນຳໃຊ້ ຕົວຊ່ວຍສ້າງຕຳລາ, ໝາຍເອົາຫ້ອງ ອາເຣ. ຄລິກ ຕົກລົງ. ອາເຣຜົນໄດ້ຮັບຈະປະກົດຂຶ້ນໃນຂອບເຂດທຳອິດທີ່ເລືອກ.

MUNIT

ສົ່ງຄ່າມາຕຣິກເອກະລັກ (unitary square array) ຕາມຂະໜາດທີ່ກຳນົດ. ມາຕຣິກເອກະລັກແມ່ນມາຕຣິກຈະຕຸລັດທີ່ເສັ້ນເນັ່ງຈອມຫຼັກມີຄ່າເປັນ 1 ແລະ ສ່ວນທີ່ເຫຼືອເປັນ 0 ທັງໝົດ.

ໄວຍາກອນ

MUNIT(Dimensions)

Dimensions ໝາຍເຖິງຂະໜາດຂອງມາຕຣິກເອກະລັກ.

ໄອຄອນ ບັນທຶກ

ທ່ານສາມາດເບິ່ງຄຳແນະນຳທົ່ວໄປກ່ຽວກັບຟັງຊັນອາເຣໄດ້ທີ່ສ່ວນເທິງຂອງໜ້ານີ້.


ຕົວຢ່າງ

ເລືອກຂອບເຂດຫ້ອງເປັນຮູບຈະຕຸລັດໃນແຜ່ນງານ, ຕົວຢ່າງ: ຈາກ A1 ຫາ E5.

ໂດຍທີ່ຍັງເລືອກຂອບເຂດນັ້ນຢູ່, ໃຫ້ເລືອກຟັງຊັນ MUNIT. ໝາຍຕິກໃສ່ ອາເຣ (Array). ປ້ອນຂະໜາດທີ່ຕ້ອງການ (ໃນນີ້ແມ່ນ 5), ແລ້ວກົດ ຕົກລົງ.

ທ່ານຍັງສາມາດປ້ອນສູດ =MUNIT(5) ໃນຫ້ອງສຸດທ້າຍຂອງຊ່ວງທີ່ເລືອກ (E5), ແລະ ກົດ .

ຕອນນີ້ທ່ານຈະເຫັນມາຕຣິກເອກະລັກປະກົດຢູ່ໃນຂອບເຂດ A1:E5.

ຄຳອະທິບາຍເພີ່ມເຕີມຢູ່ດ້ານເທິງຂອງໜ້ານີ້.

SUMPRODUCT

ຄູນອົງປະກອບທີ່ກົງກັນໃນອາເຣທີ່ກຳນົດໃຫ້, ແລະ ສົ່ງຄືນຜົນບວກຂອງຜົນຄູນເຫຼົ່ານັ້ນ.

ໄວຍາກອນ

SUMPRODUCT(ອາເຣ 1[; ອາເຣ 2;][...;[ອາເຣ 255]])

ອາເຣ 1[; ອາເຣ 2;][...;[ອາເຣ 255]] ໝາຍເຖິງ ອາເຣທີ່ຕ້ອງການເອົາອົງປະກອບທີ່ກົງກັນມາຄູນກັນ.

ຢ່າງໜ້ອຍຕ້ອງມີໜຶ່ງອາເຣເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງລາຍການອາກິວເມັນ. ຖ້າໃຫ້ມາພຽງອາເຣດຽວ, ອົງປະກອບທັງໝົດຂອງອາເຣຈະຖືກລວມເຂົ້າກັນ. ຖ້າໃຫ້ມາຫຼາຍກວ່າໜຶ່ງອາເຣ, ພວກມັນທັງໝົດຕ້ອງມີຂະໜາດເທົ່າກັນ.

ຕົວຢ່າງ

A

B

C

D

1

2

3

4

5

2

6

7

8

9

3

10

11

12

13

=SUMPRODUCT(A1:B3;C1:D3) ສົ່ງຄືນ 397.

ການຄິດໄລ່: A1*C1 + B1*D1 + A2*C2 + B2*D2 + A3*C3 + B3*D3

ທ່ານສາມາດໃຊ້ SUMPRODUCT ເພື່ອຄິດໄລ່ຜົນຄູນສະກາລາຂອງສອງເວັກເຕີ.

ໄອຄອນ ບັນທຶກ

SUMPRODUCT ສົ່ງຄືນເປັນຕົວເລກດຽວ, ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງປ້ອນຟັງຊັນເປັນແບບອາເຣ.


ຄຳອະທິບາຍເພີ່ມເຕີມຢູ່ດ້ານເທິງຂອງໜ້ານີ້.

SUMX2MY2

ສົ່ງຄືນຜົນບວກຂອງຜົນຕ່າງກຳລັງສອງຂອງຄ່າທີ່ກົງກັນໃນສອງອາເຣ.

ໄວຍາກອນ

SUMX2MY2(ອາເຣX; ອາເຣY)

ອາເຣX ໝາຍເຖິງ ອາເຣທຳອິດທີ່ຕ້ອງການເອົາອົງປະກອບມາຍົກກຳລັງສອງແລ້ວບວກເຂົ້າກັນ.

ອາເຣY ໝາຍເຖິງ ອາເຣທີສອງທີ່ຕ້ອງການເອົາອົງປະກອບມາຍົກກຳລັງສອງແລ້ວລົບອອກ.

ຄຳອະທິບາຍເພີ່ມເຕີມຢູ່ດ້ານເທິງຂອງໜ້ານີ້.

SUMX2PY2

ສົ່ງຄືນຜົນບວກຂອງຜົນລວມກຳລັງສອງຂອງຄ່າທີ່ກົງກັນໃນສອງອາເຣ.

ໄວຍາກອນ

SUMX2PY2(ອາເຣX; ອາເຣY)

ອາເຣX ໝາຍເຖິງ ອາເຣທຳອິດທີ່ຕ້ອງການເອົາອົງປະກອບມາຍົກກຳລັງສອງແລ້ວບວກເຂົ້າກັນ.

ອາເຣY ໝາຍເຖິງ ອາເຣທີສອງທີ່ຕ້ອງການເອົາອົງປະກອບມາຍົກກຳລັງສອງແລ້ວບວກເຂົ້າກັນ.

ຄຳອະທິບາຍເພີ່ມເຕີມຢູ່ດ້ານເທິງຂອງໜ້ານີ້.

SUMXMY2

ບວກຄ່າກຳລັງສອງຂອງສ່ວນຜິດດ່ຽງລະຫວ່າງຄ່າທີ່ກົງກັນໃນສອງອາເຣ.

ໄວຍາກອນ

SUMXMY2(ອາເຣX; ອາເຣY)

ອາເຣX ໝາຍເຖິງ ອາເຣທຳອິດທີ່ຕ້ອງການເອົາອົງປະກອບມາລົບກັນແລ້ວຍົກກຳລັງສອງ.

ອາເຣY ໝາຍເຖິງ ອາເຣທີສອງທີ່ຕ້ອງການເອົາອົງປະກອບມາລົບກັນແລ້ວຍົກກຳລັງສອງ.

ຄຳອະທິບາຍເພີ່ມເຕີມຢູ່ດ້ານເທິງຂອງໜ້ານີ້.

TRANSPOSE

ປີ້ນຖັນເປັນແຖວ ແລະ ປີ້ນແຖວເປັນຖັນຂອງອາເຣ (Transpose).

ໄວຍາກອນ

TRANSPOSE(Array)

Array ແມ່ນອາເຣທີ່ຕ້ອງການປີ້ນແຖວເປັນຖັນ.

ໄອຄອນ ບັນທຶກ

ທ່ານສາມາດເບິ່ງຄຳແນະນຳທົ່ວໄປກ່ຽວກັບການໃຊ້ຟັງຊັນອາເຣໄດ້ທີ່ສ່ວນເທິງຂອງໜ້ານີ້.


ຕົວຢ່າງ

ໃນສະເປຣດຊີດ, ໃຫ້ເລືອກຊ່ວງຂໍ້ມູນທີ່ອາເຣທີ່ປີ້ນແລ້ວສາມາດປາກົດຂຶ້ນໄດ້. ຖ້າອາເຣຕົ້ນສະບັບມີ n ແຖວ ແລະ m ຖັນ, ຊ່ວງຂໍ້ມູນທີ່ທ່ານເລືອກຕ້ອງມີຢ່າງໜ້ອຍ m ແຖວ ແລະ n ຖັນ. ຈາກນັ້ນປ້ອນສູດໂດຍກົງ, ເລືອກອາເຣຕົ້ນສະບັບ ແລ້ວກົດ . ຫຼື, ຖ້າທ່ານກຳລັງໃຊ້ ຕົວຊ່ວຍສ້າງຟັງຊັນ, ໃຫ້ໝາຍເອົາຊ່ອງໝາຍ ອາເຣ. ອາເຣທີ່ປີ້ນແລ້ວຈະປາກົດຂຶ້ນໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນເປົ້າໝາຍທີ່ເລືອກໄວ້ ແລະ ຈະຖືກປ້ອງກັນການປ່ຽນແປງໂດຍອັດຕະໂນມັດ.

A

B

C

D

1

2

3

4

5

2

6

7

8

9

ຕາຕະລາງຂ້າງເທິງມີ 2 ແຖວ, 4 ຖັນ. ເພື່ອປີ້ນມັນ, ທ່ານຕ້ອງເລືອກຂອບເຂດທີ່ມີ 4 ແຖວ, 2 ຖັນ (ຕົວຢ່າງ: A7:B10) ແລ້ວປ້ອນສູດດັ່ງນີ້:

TRANSPOSE(A1:D2)

ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ແນ່ໃຈວ່າໄດ້ປ້ອນມັນເປັນສູດມາຕຣິກດ້ວຍ . ຜົນໄດ້ຮັບຈະມີດັ່ງນີ້:

A

B

7

2

6

8

3

7

9

4

8

10

5

9

TREND

ສົ່ງຄືນຄ່າຕາມແນວໂນ້ມແບບເສັ້ນຊື່.

ໄວຍາກອນ

TREND(DataY [; DataX [; NewDataX [; LinearType]]])

DataY ໝາຍເຖິງ ອາເຣຂໍ້ມູນ Y.

DataX (ເລືອກໄດ້) ໝາຍເຖິງ ອາເຣຂໍ້ມູນ X.

NewDataX (ເລືອກໄດ້) ໝາຍເຖິງ ອາເຣຂອງຂໍ້ມູນ X ທີ່ໃຊ້ສຳລັບການຄິດໄລ່ຄ່າໃໝ່.

LinearType (ເລືອກໄດ້). ຖ້າ LinearType = 0, ເສັ້ນຈະຖືກຄິດໄລ່ຜ່ານຈຸດສູນ. ຖ້າເປັນຢ່າງອື່ນ, ຈະຄິດໄລ່ເສັ້ນທີ່ມີຄ່າອັອຟເຊັດນຳ. ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນ LinearType <> 0.

ໃນຟັງຊັນ LibreOffice Calc, ພາລາມິເຕີທີ່ຖືກໝາຍວ່າ "ເລືອກໄດ້" ສາມາດຖືກລະເວັ້ນໄດ້ກໍຕໍ່ເມື່ອບໍ່ມີພາລາມິເຕີອື່ນຕາມຫຼັງເທົ່ານັ້ນ. ຕົວຢ່າງ, ໃນຟັງຊັນທີ່ມີສີ່ພາລາມິເຕີ, ເຊິ່ງສອງພາລາມິເຕີສຸດທ້າຍຖືກໝາຍວ່າ "ເລືອກໄດ້", ທ່ານສາມາດລະເວັ້ນພາລາມິເຕີທີ 4 ຫຼື ພາລາມິເຕີທີ 3 ແລະ 4 ໄດ້, ແຕ່ທ່ານບໍ່ສາມາດລະເວັ້ນພາລາມິເຕີທີ 3 ພຽງຢ່າງດຽວໄດ້.

ຄຳອະທິບາຍເພີ່ມເຕີມຢູ່ດ້ານເທິງຂອງໜ້ານີ້.

ຕົວຢ່າງ

ເລືອກຂອບເຂດໃນສະເປຣດຊີດທີ່ຈະໃຫ້ຂໍ້ມູນແນວໂນ້ມສະແດງອອກມາ. ເລືອກຟັງຊັນ. ປ້ອນຂໍ້ມູນຜົນອອກ ຫຼື ເລືອກດ້ວຍເມົາສ໌. ໝາຍເອົາຊ່ອງ Array, ແລ້ວກົດ OK. ຂໍ້ມູນແນວໂນ້ມທີ່ຄິດໄລ່ຈາກຂໍ້ມູນຜົນອອກຈະຖືກສະແດງຂຶ້ນ.

ຫົວຂໍ້ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ

ຟັງຊັນຕາມໝວດໝູ່

ກະລຸນາສະໜັບສະໜູນພວກເຮົາ!

ກະລຸນາສະໜັບສະໜູນພວກເຮົາ!