ຟັງຊັນ MAXIFS

ສົ່ງຄືນຄ່າສູງສຸດຂອງຄ່າໃນເຊວພາຍໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນທີ່ກົງກັບຫຼາຍເງື່ອນໄຂໃນຫຼາຍຊ່ວງຂໍ້ມູນ.

ໄວຍາກອນ

MAXIFS(Func_Range; Range1; Criterion1[; Range2; Criterion2][; … ; [Range127; Criterion127]])

Func_Range – ຕົວໂຕ້ແຍ້ງທີ່ຈຳເປັນ. ຊ່ວງຂອງເຊວ, ຊື່ຂອງຊ່ວງທີ່ຕັ້ງຊື່ໄວ້ ຫຼື ປ້າຍຊື່ຂອງຄໍລຳ ຫຼື ແຖວ ທີ່ບັນຈຸຄ່າສຳລັບຄຳນວນຫາຄ່າສູງສຸດ.

Range1 – ພາຣາມິເຕີທີ່ຈຳເປັນ. ມັນແມ່ນຊ່ວງຫ້ອງ, ຊື່ຂອງຊ່ວງທີ່ຕັ້ງຊື່ໄວ້ ຫຼື ປ້າຍຊື່ຂອງຖັນ ຫຼື ແຖວ ທີ່ຕ້ອງການນຳໃຊ້ເງື່ອນໄຂທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ.

Criterion1: ເງື່ອນໄຂແມ່ນນິພົດຂໍ້ຄວາມທີ່ຄຳນວນຈາກການອ້າງອີງຫ້ອງດຽວ, ສູດ, ຕົວເລກ ຫຼື ຂໍ້ຄວາມ. ມັນຖືກໃຊ້ໃນການປຽບທຽບກັບເນື້ອໃນຂອງຫ້ອງ.

ການອ້າງອີງເຖິງຫ້ອງວ່າງຈະຖືກຕີຄວາມໝາຍເປັນຄ່າຕົວເລກ 0.

ນິພົດທີ່ກົງກັນສາມາດເປັນ:

ຕົວເລກ ຫຼື ຄ່າທາງຕັກກະສາດ. ເນື້ອໃນຫ້ອງທີ່ກົງກັນຈະເທົ່າກັບຕົວເລກ ຫຼື ຄ່າທາງຕັກກະສາດນັ້ນ.
ຄ່າທີ່ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍຕົວປຽບທຽບ (<, <=, =, >, >=, <>).

ສຳລັບ =, ຖ້າຄ່າວ່າງ ມັນຈະກົງກັບຫ້ອງທີ່ວ່າງ.

ສຳລັບ <>, ຖ້າຄ່າວ່າງ ມັນຈະກົງກັບຫ້ອງທີ່ບໍ່ວ່າງ.

ສຳລັບ <>, ຖ້າຄ່າບໍ່ວ່າງ ມັນຈະກົງກັບເນື້ອໃນຫ້ອງໃດກໍໄດ້ຍົກເວັ້ນຄ່ານັ້ນ, ລວມທັງຫ້ອງວ່າງນຳ.

ໝາຍເຫດ: "=0" ບໍ່ກົງກັບຫ້ອງວ່າງ.

ສຳລັບ = ແລະ <>, ຖ້າຄ່າບໍ່ວ່າງ ແລະ ບໍ່ສາມາດຕີຄວາມໝາຍເປັນປະເພດຕົວເລກໄດ້ ແລະ ມີການເລືອກຄຸນສົມບັດ ເງື່ອນໄຂການຄົ້ນຫາ = ແລະ <> ຕ້ອງໃຊ້ກັບທັງໝົດຫ້ອງ, ການປຽບທຽບຈະເຮັດກັບເນື້ອໃນທັງໝົດຂອງຫ້ອງ. ຖ້າບໍ່ໄດ້ເລືອກ, ການປຽບທຽບຈະເຮັດກັບສ່ວນໃດສ່ວນໜຶ່ງຂອງຊ່ອງຂໍ້ມູນທີ່ກົງກັບເງື່ອນໄຂ.
ຄ່າຂໍ້ຄວາມອື່ນໆ. ຖ້າຄຸນສົມບັດ ເງື່ອນໄຂການຄົ້ນຫາ = ແລະ <> ຕ້ອງໃຊ້ກັບທັງໝົດຫ້ອງ ເປັນຈິງ, ການປຽບທຽບຈະເຮັດກັບເນື້ອໃນທັງໝົດຂອງຫ້ອງ. ຖ້າເປັນເທັດ, ການປຽບທຽບຈະເຮັດກັບສ່ວນໃດສ່ວນໜຶ່ງຂອງຊ່ອງຂໍ້ມູນທີ່ກົງກັບເງື່ອນໄຂ. ນິພົດສາມາດປະກອບດ້ວຍຂໍ້ຄວາມ, ຕົວເລກ, ນິພົດປົກກະຕິ (Regular expressions) ຫຼື ຕົວແທນ (Wildcards) (ຖ້າເປີດໃຊ້ໃນຕົວເລືອກການຄຳນວນ).

Range2 – ທາງເລືອກ. Range2 ແລະ ສ່ວນທີ່ເຫຼືອທັງໝົດມີຄວາມໝາຍດຽວກັນກັບ Range1.

Criterion2 – ທາງເລືອກ. Criterion2 ແລະ ສ່ວນທີ່ເຫຼືອທັງໝົດມີຄວາມໝາຍດຽວກັນກັບ Criterion.

ການຄົ້ນຫາຮອງຮັບຕົວແທນ (wildcards) ຫຼື ນິພົດປົກກະຕິ (regular expressions). ເມື່ອເປີດໃຊ້ນິພົດປົກກະຕິ, ທ່ານສາມາດປ້ອນ "all.*", ຕົວຢ່າງເພື່ອຊອກຫາຕຳແໜ່ງທຳອິດຂອງ "all" ທີ່ຕາມດ້ວຍຕົວອັກສອນໃດໆ. ຖ້າທ່ານຕ້ອງການຄົ້ນຫາຂໍ້ຄວາມທີ່ເປັນນິພົດປົກກະຕິຄືກັນ, ທ່ານຕ້ອງໃສ່ເຄື່ອງໝາຍ "\" ໄວ້ໜ້າທຸກຕົວອັກສອນພິເສດ ຫຼື ຕົວດຳເນີນການຂອງນິພົດປົກກະຕິ, ຫຼື ກວມເອົາຂໍ້ຄວາມນັ້ນໄວ້ໃນ \Q...\E. ທ່ານສາມາດເປີດ ຫຼື ປິດການປະເມີນອັດຕະໂນມັດຂອງຕົວແທນ ຫຼື ນິພົດປົກກະຕິໄດ້ທີ່ - LibreOffice Calc - ຄິດໄລ່.

ເມື່ອໃຊ້ຟັງຊັນທີ່ມີອາຄິວເມັ້ນ (argument) ໜຶ່ງ ຫຼື ຫຼາຍກວ່າເປັນຂໍ້ຄວາມເງື່ອນໄຂການຄົ້ນຫາທີ່ສະແດງເຖິງນິພົດປົກກະຕິ, ມັນຈະພະຍາຍາມແປງຂໍ້ຄວາມເງື່ອນໄຂນັ້ນໃຫ້ເປັນຕົວເລກກ່ອນ. ຕົວຢ່າງ, ".0" ຈະຖືກແປງເປັນ 0.0 ແລະ ອື່ນໆ. ຖ້າສຳເລັດ, ການຈັບຄູ່ຈະບໍ່ແມ່ນການຈັບຄູ່ແບບນິພົດປົກກະຕິ ແຕ່ຈະເປັນການຈັບຄູ່ແບບຕົວເລກ. ແນວໃດກໍຕາມ, ເມື່ອປ່ຽນໄປໃຊ້ທ້ອງຖິ່ນ (locale) ທີ່ຕົວຂັ້ນທົດສະນິຍົມບໍ່ແມ່ນຈຸດ ຈະເຮັດໃຫ້ການແປງນິພົດປົກກະຕິເຮັດວຽກໄດ້. ເພື່ອບັງຄັບໃຫ້ມີການປະເມີນເປັນນິພົດປົກກະຕິແທນການສະແດງຜົນແບບຕົວເລກ, ໃຫ້ໃຊ້ບາງນິພົດທີ່ບໍ່ສາມາດຖືກອ່ານຜິດເປັນຕົວເລກໄດ້ ເຊັ່ນ ".[0]" ຫຼື ".\0" ຫຼື "(?i).0".

Func_Range ແລະ Range1, Range2... ຕ້ອງມີຂະໜາດເທົ່າກັນ, ຖ້າບໍ່ດັ່ງນັ້ນ ຟັງຊັນຈະສົ່ງຄືນຂໍ້ຜິດພາດ err:502 - ພາຣາມິເຕີບໍ່ຖືກຕ້ອງ.

ຄວາມສຳພັນທາງຕັກກະສາດລະຫວ່າງເງື່ອນໄຂສາມາດກຳນົດເປັນ AND (ການເຊື່ອມ). ເວົ້າອີກຢ່າງໜຶ່ງຄື, ຖ້າ ແລະ ພຽງແຕ່ຖ້າທຸກເງື່ອນໄຂທີ່ລະບຸຖືກຕ້ອງ, ຄ່າຈາກຫ້ອງທີ່ກ່ຽວຂ້ອງຂອງ Func_Range ຈະຖືກນຳມາຄຳນວນ.

ຟັງຊັນສາມາດມີພາຣາມິເຕີໄດ້ສູງສຸດ 255 ຕົວ, ໝາຍຄວາມວ່າທ່ານສາມາດລະບຸຊ່ວງເງື່ອນໄຂ ແລະ ເງື່ອນໄຂໄດ້ສູງສຸດ 127 ຊຸດ.

ຖ້າຫ້ອງມີຄ່າ TRUE, ຈະຖືກປະຕິບັດເປັນ 1. ຖ້າຫ້ອງມີຄ່າ FALSE – ຈະຖືກປະຕິບັດເປັນ 0 (ສູນ).

ຕົວຢ່າງ

ພິຈາລະນາຕາຕະລາງຕໍ່ໄປນີ້

	A	B	C
1	ຊື່ຜະລິດຕະພັນ	Sales	Revenue
2	ສໍດຳ	20	65
3	ບິກ	35	85
4	ປຶ້ມບັນທຶກ	20	190
5	ປຶ້ມ	17	180
6	ກະເປົ໋າສໍ	ບໍ່ແມ່ນ	ບໍ່ແມ່ນ

ໃນທຸກຕົວຢ່າງລຸ່ມນີ້, ຊ່ວງສຳລັບການຄຳນວນປະກອບມີແຖວທີ 6, ເຊິ່ງຈະຖືກລະເວັ້ນເນື່ອງຈາກມັນປະກອບດ້ວຍຂໍ້ຄວາມ.

ການນຳໃຊ້ແບບງ່າຍດາຍ

=MAXIFS(B2:B6;B2:B6;"<35")

ຄຳນວນຄ່າສູງສຸດຂອງຄ່າໃນຊ່ວງ B2:B6 ທີ່ມີຄ່າຫຼາຍກວ່າ ຫຼື ເທົ່າກັບ 20. ສົ່ງຄືນຄ່າ 35. ແຖວທີຫ້າບໍ່ກົງຕາມເງື່ອນໄຂ.

=MAXIFS(C2:C6;B2:B6;">=20";C2:C6;"<90")

ຄຳນວນຄ່າສູງສຸດຂອງຄ່າໃນຊ່ວງ C2:C6 ທີ່ມີຄ່ານ້ອຍກວ່າ 90 ແລະ ກົງກັບເຊວໃນຊ່ວງ B2:B6 ທີ່ມີຄ່າຫຼາຍກວ່າ ຫຼື ເທົ່າກັບ 20. ສົ່ງຄືນຄ່າ 85, ເພາະວ່າແຖວທີສີ່ ແລະ ຫ້າບໍ່ກົງຕາມເງື່ອນໄຂຢ່າງໜ້ອຍໜຶ່ງຂໍ້.

ການໃຊ້ເນື້ອໃນແບບປົກກະຕິ (regular expressions) ແລະ ຟັງຊັນຊ້ອນກັນ

=MAXIFS(C2:C6;B2:B6;">"&MIN(B2:B6);B2:B6;"<"&MAX(B2:B6))

ຄຳນວນຄ່າສູງສຸດຂອງຄ່າໃນຊ່ວງ C2:C6 ທີ່ກົງກັບຄ່າທັງໝົດໃນຊ່ວງ B2:B6 ຍົກເວັ້ນຄ່າຕ່ຳສຸດ ແລະ ສູງສຸດຂອງມັນ. ສົ່ງຄືນຄ່າ 190, ເພາະມີພຽງແຖວທີສີ່ເທົ່ານັ້ນທີ່ກົງຕາມເງື່ອນໄຂ.

=MAXIFS(C2:C6;A2:A6;"pen.*";B2:B6;"<="&MAX(B2:B6))

ຄຳນວນຄ່າສູງສຸດຂອງຄ່າໃນຊ່ວງ C2:C6 ທີ່ກົງກັບທຸກເຊວໃນຊ່ວງ A2:A6 ທີ່ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍ "pen" ແລະ ກົງກັບທຸກເຊວໃນຊ່ວງ B2:B6 ຍົກເວັ້ນຄ່າສູງສຸດຂອງມັນ. ສົ່ງຄືນຄ່າ 85, ເພາະມີພຽງແຖວທີສາມເທົ່ານັ້ນທີ່ກົງຕາມເງື່ອນໄຂທັງໝົດ.

ການອ້າງອີງເຊວເປັນເງື່ອນໄຂ

ຖ້າທ່ານຕ້ອງການປ່ຽນເງື່ອນໄຂໄດ້ງ່າຍ, ທ່ານອາດຈະກຳນົດມັນໄວ້ໃນເຊວແຍກຕ່າງຫາກ ແລະ ໃຊ້ການອ້າງອີງຫາເຊວນັ້ນໃນເງື່ອນໄຂຂອງຟັງຊັນ MAXIFS. ຕົວຢ່າງ: ຟັງຊັນຂ້າງເທິງສາມາດຂຽນໃໝ່ໄດ້ດັ່ງນີ້:

=MAXIFS(C2:C6;A2:A6;E2&".*";B2:B6;"<"&MAX(B2:B6))

ຖ້າ E2 = "pen", ຟັງຊັນຈະສົ່ງຄືນຄ່າ 65, ເພາະການອ້າງອີງຫາເຊວຈະຖືກແທນທີ່ດ້ວຍເນື້ອໃນຂອງມັນ.

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຟັງຊັນນີ້ມີໃຫ້ໃຊ້ຕັ້ງແຕ່ LibreOffice 5.2.

ຟັງຊັນນີ້ ບໍ່ແມ່ນ ສ່ວນໜຶ່ງຂອງມາດຕະຖານ Open Document Format for Office Applications (OpenDocument) ເວີຊັນ 1.3 ພາກທີ 4: ຮູບແບບສູດທີ່ຄິດໄລ່ຄືນໃໝ່ (OpenFormula). ຊື່ພື້ນທີ່ (name space) ແມ່ນ

COM.MICROSOFT.MAXIFS

ໜ້າວິິກິ MAXIFS.

MAX, MAXA, MIN, MINA,

COUNTIFS, MINIFS, MAXIFS, AVERAGEIFS, SUMIFS

ລາຍຊື່ຂອງນິພົດປົກກະຕິ