NETWORKDAYS.INTL

ສົ່ງຄືນຈຳນວນວັນເຮັດວຽກລະຫວ່າງວັນທີເລີ່ມຕົ້ນ ແລະ ວັນທີສິ້ນສຸດ. ມັນມີທາງເລືອກໃນການກຳນົດວັນພັກທ້າຍອາທິດ ແລະ ວັນພັກຕ່າງໆ. ພາຣາມິເຕີວັນພັກທ້າຍອາທິດ (ຫຼື ຂໍ້ຄວາມ) ສາມາດໃຊ້ເພື່ອເປັນຕົວກຳນົດວັນພັກທ້າຍອາທິດ (ຫຼື ວັນທີ່ບໍ່ມີການເຮັດວຽກໃນແຕ່ລະອາທິດ). ນອກຈາກນັ້ນ, ຜູ້ໃຊ້ຍັງສາມາດກຳນົດລາຍການວັນພັກເພີ່ມເຕີມໄດ້. ວັນພັກທ້າຍອາທິດ ແລະ ວັນພັກທີ່ຜູ້ໃຊ້ກຳນົດເອງຈະບໍ່ຖືກນັບເປັນວັນເຮັດວຽກ.

ໄວຍາກອນ

NETWORKDAYS.INTL(ວັນທີເລີ່ມຕົ້ນ; ວັນທີສິ້ນສຸດ [; [ ວັນທ້າຍອາທິດ ] [; ວັນພັກ ] ])

ວັນທີເລີ່ມຕົ້ນ ແມ່ນວັນທີທີ່ເລີ່ມດຳເນີນການຄິດໄລ່. ຖ້າວັນທີເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນວັນເຮັດວຽກ, ວັນນັ້ນຈະຖືກນັບເຂົ້າໃນການຄິດໄລ່.

ວັນທີສິ້ນສຸດ ແມ່ນວັນທີສຸດທ້າຍທີ່ດຳເນີນການຄິດໄລ່. ຖ້າວັນທີສິ້ນສຸດແມ່ນວັນເຮັດວຽກ, ວັນນັ້ນຈະຖືກນັບເຂົ້າໃນການຄິດໄລ່.

ວັນຢຸດທ້າຍອາທິດ ແມ່ນພາຣາມີເຕີທາງເລືອກ – ຕົວເລກ ຫຼື ຂໍ້ຄວາມທີ່ໃຊ້ເພື່ອລະບຸມື້ໃນອາທິດທີ່ເປັນວັນຢຸດ ແລະ ບໍ່ຖືກນັບເປັນມື້ເຮັດວຽກ. ວັນຢຸດທ້າຍອາທິດແມ່ນຕົວເລກ ຫຼື ຂໍ້ຄວາມທີ່ລະບຸວ່າວັນຢຸດທ້າຍອາທິດເກີດຂຶ້ນເມື່ອໃດ. ຄ່າຕົວເລກວັນຢຸດທ້າຍອາທິດສະແດງເຖິງມື້ຢຸດຕໍ່ໄປນີ້:

ຕົວເລກ 1 ຫາ 7 ສຳລັບວັນຢຸດສອງມື້ ແລະ 11 ຫາ 17 ສຳລັບວັນຢຸດມື້ດຽວ.

ຕົວເລກ	ວັນຢຸດທ້າຍອາທິດ
1 ຫຼື ລະເວັ້ນ	ວັນເສົາ ແລະ ວັນອາທິດ
2	ວັນອາທິດ ແລະ ວັນຈັນ
3	ວັນຈັນ ແລະ ວັນອັງຄານ
4	ວັນອັງຄານ ແລະ ວັນພຸດ
5	ວັນພຸດ ແລະ ວັນພະຫັດ
6	ວັນພະຫັດ ແລະ ວັນສຸກ
7	ວັນສຸກ ແລະ ວັນເສົາ
11	ສະເພາະວັນອາທິດ
12	ສະເພາະວັນຈັນ
13	ສະເພາະວັນອັງຄານ
14	ສະເພາະວັນພຸດ
15	ສະເພາະວັນພະຫັດ
16	ສະເພາະວັນສຸກ
17	ສະເພາະວັນເສົາ

ຂໍ້ຄວາມວັນຢຸດທ້າຍອາທິດແມ່ນອີກວິທີໜຶ່ງໃນການກຳນົດມື້ທີ່ບໍ່ເຮັດວຽກໃນແຕ່ລະອາທິດ. ມັນຈະຕ້ອງປະກອບດ້ວຍຕົວອັກສອນເຈັດ (7) ຕົວ – ເລກສູນ (0) ສຳລັບມື້ເຮັດວຽກ ແລະ ເລກໜຶ່ງ (1) ສຳລັບມື້ທີ່ບໍ່ເຮັດວຽກ. ແຕ່ລະຕົວອັກສອນແທນແຕ່ລະມື້ໃນອາທິດ, ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍວັນຈັນ. ໃຊ້ໄດ້ພຽງແຕ່ 1 ແລະ 0 ເທົ່ານັ້ນ. “1111111” ເປັນຂໍ້ຄວາມທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງ ແລະ ບໍ່ຄວນໃຊ້. ຕົວຢ່າງ, ຂໍ້ຄວາມວັນຢຸດ “0000011” ກຳນົດໃຫ້ວັນເສົາ ແລະ ວັນອາທິດເປັນມື້ທີ່ບໍ່ເຮັດວຽກ.

ວັນຢຸດ ແມ່ນລາຍການວັນທີທາງເລືອກທີ່ຈະຕ້ອງຖືກນັບເປັນມື້ທີ່ບໍ່ເຮັດວຽກ. ລາຍການດັ່ງກ່າວສາມາດລະບຸເປັນຊ່ວງເຊວໄດ້.

ເມື່ອປ້ອນວັນທີເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງສູດ, ເຄື່ອງໝາຍທັບ (/) ຫຼື ຂີດຕໍ່ (-) ທີ່ໃຊ້ເປັນຕົວແຍກວັນທີຈະຖືກຕີຄວາມໝາຍເປັນຕົວດຳເນີນການທາງຄະນິດສາດ. ດັ່ງນັ້ນ, ວັນທີທີ່ປ້ອນໃນຮູບແບບນີ້ຈະບໍ່ຖືກຮັບຮູ້ວ່າເປັນວັນທີ ແລະ ສົ່ງຜົນໃຫ້ການຄຳນວນຜິດພາດ. ເພື່ອປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ວັນທີຖືກຕີຄວາມໝາຍເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງສູດ, ໃຫ້ໃຊ້ຟັງຊັນ DATE, ຕົວຢ່າງ: DATE(1954;7;20), ຫຼື ວາງວັນທີໄວ້ໃນເຄື່ອງໝາຍຄຳເວົ້າ ແລະ ໃຊ້ຮູບແບບ ISO 8601, ຕົວຢ່າງ: "1954-07-20". ຫຼີກເວັ້ນການໃຊ້ຮູບແບບວັນທີທີ່ຂຶ້ນກັບການຕັ້ງຄ່າທ້ອງຖິ່ນ ເຊັ່ນ "07/20/54", ການຄຳນວນອາດຈະເກີດຂໍ້ຜິດພາດຖ້າເອກະສານຖືກເປີດພາຍໃຕ້ການຕັ້ງຄ່າທ້ອງຖິ່ນທີ່ຕ່າງກັນ.

ການປ່ຽນແປງທີ່ຊັດເຈນແມ່ນເປັນໄປໄດ້ສຳລັບວັນທີ ແລະ ເວລາ ISO 8601 ໃນຮູບແບບຂະຫຍາຍທີ່ມີຕົວແຍກ. ຖ້າເກີດຂໍ້ຜິດພາດ #VALUE!, ໃຫ້ຍົກເລີກການເລືອກ ສ້າງຂໍ້ຜິດພາດ #VALUE! ໃນ - LibreOffice Calc - ສູດ, ປຸ່ມ ລາຍລະອຽດ... ໃນສ່ວນ "ການຕັ້ງຄ່າການຄຳນວນແບບລະອຽດ", ກ່ອງລາຍການ ການປ່ຽນຈາກຂໍ້ຄວາມເປັນຕົວເລກ.

ຟັງຊັນນີ້ຈະລະເວັ້ນຂໍ້ຄວາມ ຫຼື ເຊວວ່າງໃດໆພາຍໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນ. ຫາກທ່ານສົງໄສວ່າຜົນຮັບຈາກຟັງຊັນນີ້ບໍ່ຖືກຕ້ອງ, ໃຫ້ກວດເບິ່ງຂໍ້ຄວາມໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນ. ເພື່ອເນັ້ນເນື້ອໃນຂໍ້ຄວາມໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນ, ໃຫ້ໃຊ້ຄຸນສົມບັດ ການເນັ້ນຄ່າ.

ຕົວຢ່າງ

ມີວັນເຮັດວຽກຈັກວັນລະຫວ່າງວັນທີ 15 ທັນວາ 2016 ຫາ 14 ມັງກອນ 2017? ໃຫ້ວັນທີເລີ່ມຕົ້ນຢູ່ໃນ C3 ແລະ ວັນທີສິ້ນສຸດຢູ່ໃນ D3. ຫ້ອງ F3 ຫາ J3 ບັນຈຸວັນພັກ 5 ວັນ ສຳລັບຄຣິດສະມັດ ແລະ ປີໃໝ່ ໃນຮູບແບບວັນທີ: 24 ທັນວາ 2016; 25 ທັນວາ 2016; 26 ທັນວາ 2016; 31 ທັນວາ 2016; ແລະ 1 ມັງກອນ 2017.

=NETWORKDAYS.INTL(C3;D3;;F3:J3) ສົ່ງຄືນ 21 ວັນເຮັດວຽກ ໂດຍໃຊ້ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນສຳລັບວັນທ້າຍອາທິດ.

=NETWORKDAYS.INTL(C3;D3;11;F3:J3) ສົ່ງຄືນ 24 ວັນເຮັດວຽກ ໂດຍກຳນົດໃຫ້ວັນອາທິດເປັນວັນພັກທ້າຍອາທິດພຽງວັນດຽວ.

ອີກວິທີໜຶ່ງ, ໃຫ້ໃຊ້ຂໍ້ຄວາມວັນທ້າຍອາທິດ “0000001” ເພື່ອກຳນົດໃຫ້ວັນອາທິດເປັນວັນທີ່ບໍ່ເຮັດວຽກຂອງທຸກໆອາທິດ.

=NETWORKDAYS.INTL(C3;D3;“0000001”;F3:J3) ສົ່ງຄືນ 24 ວັນເຮັດວຽກ ໂດຍມີວັນອາທິດເປັນວັນພັກທ້າຍອາທິດພຽງວັນດຽວ.

ຟັງຊັນນີ້ສາມາດໃຊ້ໄດ້ໂດຍບໍ່ຕ້ອງມີສອງພາລາມິເຕີເສີມ – ວັນທ້າຍອາທິດ ແລະ ວັນພັກ – ໂດຍການລະເວັ້ນພວກມັນໄວ້:

=NETWORKDAYS.INTL(C3;D3) ໃຫ້ຜົນເປັນ 22 ວັນເຮັດວຽກ.

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຟັງຊັນນີ້ມີໃຫ້ໃຊ້ຕັ້ງແຕ່ LibreOffice 4.3.

ຟັງຊັນນີ້ ບໍ່ແມ່ນ ສ່ວນໜຶ່ງຂອງມາດຕະຖານ Open Document Format for Office Applications (OpenDocument) ເວີຊັນ 1.3 ພາກທີ 4: ຮູບແບບສູດທີ່ຄິດໄລ່ຄືນໃໝ່ (OpenFormula). ຊື່ພື້ນທີ່ (name space) ແມ່ນ

COM.MICROSOFT.NETWORKDAYS.INTL

ໜ້າ ວິກິ NETWORKDAYS.INTL.

ຟັງຊັນ ວັນທີ ແລະ ເວລາ