ຟັງຊັນທາງສະຖິຕິ ພາກທີສີ່
AVERAGEIF
ສົ່ງຄືນຄ່າສະເລ່ຍເລກຄະນິດຂອງທຸກໆເຊວໃນຊ່ວງທີ່ກົງກັບເງື່ອນໄຂທີ່ກຳນົດໃຫ້. ຟັງຊັນ AVERAGEIF ຈະລວມຄ່າທັງໝົດທີ່ກົງກັບການທົດສອບທາງຕັກກະສາດ ແລະ ຫານຜົນລວມນັ້ນດ້ວຍຈຳນວນຄ່າທີ່ເລືອກ.
AVERAGEIFS
ສົ່ງຄືນຄ່າສະເລ່ຍເລກຄະນິດຂອງທຸກໆເຊວໃນຊ່ວງທີ່ກົງກັບຫຼາຍໆເງື່ອນໄຂທີ່ກຳນົດໃຫ້. ຟັງຊັນ AVERAGEIFS ຈະລວມຄ່າທັງໝົດທີ່ກົງກັບການທົດສອບທາງຕັກກະສາດ ແລະ ຫານຜົນລວມນັ້ນດ້ວຍຈຳນວນຄ່າທີ່ເລືອກ.
AVEDEV
ສົ່ງຄືນຄ່າສະເລ່ຍຂອງສ່ວນບ່ຽງເບນສຳບູນຂອງຂໍ້ມູນຈາກຄ່າສະເລ່ຍຂອງມັນ. ສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງການກະຈາຍໃນຊຸດຂໍ້ມູນ.
AVEDEV(ພາຣາມິເຕີ 1 [; ພາຣາມິເຕີ 2 [; … [; ພາຣາມິເຕີ 255]]])
ຟັງຊັນນີ້ຈະລະເວັ້ນຂໍ້ຄວາມ ຫຼື ເຊວວ່າງໃດໆພາຍໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນ. ຫາກທ່ານສົງໄສວ່າຜົນຮັບຈາກຟັງຊັນນີ້ບໍ່ຖືກຕ້ອງ, ໃຫ້ກວດເບິ່ງຂໍ້ຄວາມໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນ. ເພື່ອເນັ້ນເນື້ອໃນຂໍ້ຄວາມໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນ, ໃຫ້ໃຊ້ຄຸນສົມບັດ ການເນັ້ນຄ່າ.
=AVEDEV(A1:A50)
AVERAGE
ສົ່ງຄືນຄ່າສະເລ່ຍຂອງຕົວປ່ຽນ.
AVERAGE(ພາຣາມິເຕີ 1 [; ພາຣາມິເຕີ 2 [; … [; ພາຣາມິເຕີ 255]]])
ຟັງຊັນນີ້ຈະລະເວັ້ນຂໍ້ຄວາມ ຫຼື ເຊວວ່າງໃດໆພາຍໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນ. ຫາກທ່ານສົງໄສວ່າຜົນຮັບຈາກຟັງຊັນນີ້ບໍ່ຖືກຕ້ອງ, ໃຫ້ກວດເບິ່ງຂໍ້ຄວາມໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນ. ເພື່ອເນັ້ນເນື້ອໃນຂໍ້ຄວາມໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນ, ໃຫ້ໃຊ້ຄຸນສົມບັດ ການເນັ້ນຄ່າ.
=AVERAGE(A1:A50)
AVERAGEA
ສົ່ງຄືນຄ່າສະເລ່ຍຂອງຕົວປ່ຽນ. ຂໍ້ຄວາມຈະມີຄ່າເທົ່າກັບ 0.
AVERAGEA(ພາຣາມິເຕີ 1 [; ພາຣາມິເຕີ 2 [; … [; ພາຣາມິເຕີ 255]]])
=AVERAGEA(A1:A50)
MAX
ສົ່ງຄືນຄ່າສູງສຸດໃນລາຍການຂອງຕົວປ່ຽນ.
ສົ່ງຄືນຄ່າ 0 ຫາກບໍ່ພົບຄ່າຕົວເລກ ແລະ ບໍ່ພົບຂໍ້ຜິດພາດໃນໄລຍະຫ້ອງທີ່ສົ່ງໄປເປັນການອ້າງອີງຫ້ອງ. ຫ້ອງທີ່ມີຂໍ້ຄວາມຈະຖືກລະເວັ້ນໂດຍ MIN() ແລະ MAX(). ຟັງຊັນ MINA() ແລະ MAXA() ຈະສົ່ງຄືນຄ່າ 0 ຫາກບໍ່ພົບຄ່າໃດໆ (ຕົວເລກ ຫຼື ຂໍ້ຄວາມ) ແລະ ບໍ່ພົບຂໍ້ຜິດພາດ. ການສົ່ງຕົວປ່ຽນທີ່ເປັນຂໍ້ຄວາມໄປຍັງ MIN() ຫຼື MAX(), ເຊັ່ນ MIN("string"), ຈະຍັງຄົງເຮັດໃຫ້ເກີດຂໍ້ຜິດພາດ.
MAX(ພາຣາມິເຕີ 1 [; ພາຣາມິເຕີ 2 [; … [; ພາຣາມິເຕີ 255]]])
ຟັງຊັນນີ້ຈະລະເວັ້ນຂໍ້ຄວາມ ຫຼື ເຊວວ່າງໃດໆພາຍໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນ. ຫາກທ່ານສົງໄສວ່າຜົນຮັບຈາກຟັງຊັນນີ້ບໍ່ຖືກຕ້ອງ, ໃຫ້ກວດເບິ່ງຂໍ້ຄວາມໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນ. ເພື່ອເນັ້ນເນື້ອໃນຂໍ້ຄວາມໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນ, ໃຫ້ໃຊ້ຄຸນສົມບັດ ການເນັ້ນຄ່າ.
=MAX(A1;A2;A3;50;100;200) ສົ່ງຄືນຄ່າທີ່ໃຫຍ່ທີ່ສຸດຈາກລາຍການ.
=MAX(A1:B100) ສົ່ງຄືນຄ່າທີ່ໃຫຍ່ທີ່ສຸດຈາກລາຍການ.
MAXA
ສົ່ງຄືນຄ່າສູງສຸດໃນລາຍການຂອງຕົວປ່ຽນ. ໃນທາງກົງກັນຂ້າມກັບ MAX, ຢູ່ບ່ອນນີ້ທ່ານສາມາດປ້ອນຂໍ້ຄວາມໄດ້ ໂດຍຄ່າຂອງຂໍ້ຄວາມຈະເທົ່າກັບ 0.
ຟັງຊັນ MINA() ແລະ MAXA() ຈະສົ່ງຄືນຄ່າ 0 ຫາກບໍ່ພົບຄ່າໃດໆ (ຕົວເລກ ຫຼື ຂໍ້ຄວາມ) ແລະ ບໍ່ພົບຂໍ້ຜິດພາດ.
MAXA(ພາຣາມິເຕີ 1 [; ພາຣາມິເຕີ 2 [; … [; ພາຣາມິເຕີ 255]]])
=MAXA(A1;A2;A3;50;100;200;"Text") ສົ່ງຄືນຄ່າທີ່ໃຫຍ່ທີ່ສຸດຈາກລາຍການ.
=MAXA(A1:B100) ສົ່ງຄືນຄ່າທີ່ໃຫຍ່ທີ່ສຸດຈາກລາຍການ.
MEDIAN
ສົ່ງຄືນຄ່າມັດທະຍະຖານ (median) ຂອງຊຸດຕົວເລກ. ໃນຊຸດທີ່ມີຈຳນວນຄ່າເປັນເລກຄີກ, ຄ່າມັດທະຍະຖານຈະແມ່ນຕົວເລກທີ່ຢູ່ເຄິ່ງກາງຂອງຊຸດ, ແລະ ໃນຊຸດທີ່ມີຈຳນວນຄ່າເປັນເລກຄູ່, ມັນຈະແມ່ນຄ່າສະເລ່ຍຂອງສອງຄ່າທີ່ຢູ່ເຄິ່ງກາງຂອງຊຸດ.
MEDIAN(ພາຣາມິເຕີ 1 [; ພາຣາມິເຕີ 2 [; … [; ພາຣາມິເຕີ 255]]])
ຟັງຊັນນີ້ຈະລະເວັ້ນຂໍ້ຄວາມ ຫຼື ເຊວວ່າງໃດໆພາຍໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນ. ຫາກທ່ານສົງໄສວ່າຜົນຮັບຈາກຟັງຊັນນີ້ບໍ່ຖືກຕ້ອງ, ໃຫ້ກວດເບິ່ງຂໍ້ຄວາມໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນ. ເພື່ອເນັ້ນເນື້ອໃນຂໍ້ຄວາມໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນ, ໃຫ້ໃຊ້ຄຸນສົມບັດ ການເນັ້ນຄ່າ.
ສຳລັບຈຳນວນຄີກ: =MEDIAN(1;5;9;20;21) ສົ່ງຄືນ 9 ເປັນຄ່າມັດທະຍະຖານ.
ສຳລັບຈຳນວນຄູ່: =MEDIAN(1;5;9;20) ສົ່ງຄືນຄ່າສະເລ່ຍຂອງສອງຄ່າເຄິ່ງກາງ 5 ແລະ 9, ເຊິ່ງເທົ່າກັບ 7.
MIN
ສົ່ງຄືນຄ່ານ້ອຍສຸດໃນລາຍການຂອງຕົວປ່ຽນ.
ສົ່ງຄືນຄ່າ 0 ຫາກບໍ່ພົບຄ່າຕົວເລກ ແລະ ບໍ່ພົບຂໍ້ຜິດພາດໃນໄລຍະຫ້ອງທີ່ສົ່ງໄປເປັນການອ້າງອີງຫ້ອງ. ຫ້ອງທີ່ມີຂໍ້ຄວາມຈະຖືກລະເວັ້ນໂດຍ MIN() ແລະ MAX(). ຟັງຊັນ MINA() ແລະ MAXA() ຈະສົ່ງຄືນຄ່າ 0 ຫາກບໍ່ພົບຄ່າໃດໆ (ຕົວເລກ ຫຼື ຂໍ້ຄວາມ) ແລະ ບໍ່ພົບຂໍ້ຜິດພາດ. ການສົ່ງຕົວປ່ຽນທີ່ເປັນຂໍ້ຄວາມໄປຍັງ MIN() ຫຼື MAX(), ເຊັ່ນ MIN("string"), ຈະຍັງຄົງເຮັດໃຫ້ເກີດຂໍ້ຜິດພາດ.
MIN(ພາຣາມິເຕີ 1 [; ພາຣາມິເຕີ 2 [; … [; ພາຣາມິເຕີ 255]]])
ຟັງຊັນນີ້ຈະລະເວັ້ນຂໍ້ຄວາມ ຫຼື ເຊວວ່າງໃດໆພາຍໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນ. ຫາກທ່ານສົງໄສວ່າຜົນຮັບຈາກຟັງຊັນນີ້ບໍ່ຖືກຕ້ອງ, ໃຫ້ກວດເບິ່ງຂໍ້ຄວາມໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນ. ເພື່ອເນັ້ນເນື້ອໃນຂໍ້ຄວາມໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນ, ໃຫ້ໃຊ້ຄຸນສົມບັດ ການເນັ້ນຄ່າ.
=MIN(A1:B100) ສົ່ງຄືນຄ່າທີ່ນ້ອຍທີ່ສຸດໃນລາຍການ.
MINA
ສົ່ງຄືນຄ່ານ້ອຍສຸດໃນລາຍການຂອງຕົວປ່ຽນ. ຢູ່ບ່ອນນີ້ທ່ານສາມາດປ້ອນຂໍ້ຄວາມໄດ້ ໂດຍຄ່າຂອງຂໍ້ຄວາມຈະເທົ່າກັບ 0.
ຟັງຊັນ MINA() ແລະ MAXA() ຈະສົ່ງຄືນຄ່າ 0 ຫາກບໍ່ພົບຄ່າໃດໆ (ຕົວເລກ ຫຼື ຂໍ້ຄວາມ) ແລະ ບໍ່ພົບຂໍ້ຜິດພາດ.
MINA(ພາຣາມິເຕີ 1 [; ພາຣາມິເຕີ 2 [; … [; ພາຣາມິເຕີ 255]]])
=MINA(1;"Text";20) ສົ່ງຄືນ 0.
=MINA(A1:B100) ສົ່ງຄືນຄ່າທີ່ນ້ອຍທີ່ສຸດໃນລາຍການ.
MODE
ສົ່ງຄືນຄ່າທີ່ພົບເລື້ອຍທີ່ສຸດ (ຖານນິຍົມ) ໃນຊຸດຂໍ້ມູນ. ຫາກມີຫຼາຍຄ່າທີ່ມີຄວາມຖີ່ເທົ່າກັນ, ມັນຈະສົ່ງຄືນຄ່າທີ່ນ້ອຍທີ່ສຸດ. ຈະເກີດຂໍ້ຜິດພາດຂຶ້ນຫາກບໍ່ມີຄ່າໃດປະກົດຂຶ້ນຊ້ຳກັນຢ່າງໜ້ອຍສອງຄັ້ງ.
ຟັງຊັນນີ້ເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງມາດຕະຖານ Open Document Format for Office Applications (OpenDocument) ເວີຊັນ 1.2. (ISO/IEC 26300:2-2015)
MODE(ພາຣາມິເຕີ 1 [; ພາຣາມິເຕີ 2 [; … [; ພາຣາມິເຕີ 255]]])
ຟັງຊັນນີ້ຈະລະເວັ້ນຂໍ້ຄວາມ ຫຼື ເຊວວ່າງໃດໆພາຍໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນ. ຫາກທ່ານສົງໄສວ່າຜົນຮັບຈາກຟັງຊັນນີ້ບໍ່ຖືກຕ້ອງ, ໃຫ້ກວດເບິ່ງຂໍ້ຄວາມໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນ. ເພື່ອເນັ້ນເນື້ອໃນຂໍ້ຄວາມໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນ, ໃຫ້ໃຊ້ຄຸນສົມບັດ ການເນັ້ນຄ່າ.
=MODE(A1:A50)
MODE.MULT
ສົ່ງຄືນອາເຣແນວຕັ້ງຂອງຖານນິຍົມທາງສະຖິຕິ (ຄ່າທີ່ປະກົດຂຶ້ນເລື້ອຍທີ່ສຸດ) ພາຍໃນລາຍການຕົວເລກທີ່ລະບຸ.
MODE.MULT(ຕົວເລກ 1 [; ຕົວເລກ 2 [; … [; ຕົວເລກ 255]]])
ເນື່ອງຈາກຟັງຊັນ MODE.MULT ສົ່ງຄືນເປັນອາເຣຂອງຄ່າ, ມັນຈຶ່ງຕ້ອງຖືກປ້ອນເປັນສູດອາເຣ. ຫາກຟັງຊັນບໍ່ໄດ້ຖືກປ້ອນເປັນສູດອາເຣ, ຈະມີພຽງຖານນິຍົມຕົວທຳອິດເທົ່ານັ້ນທີ່ຖືກສົ່ງຄືນ, ເຊິ່ງຈະຄືກັນກັບການໃຊ້ຟັງຊັນ MODE.SNGL.
=MODE.MULT(A1:A50)
COM.MICROSOFT.MODE.MULT
MODE.SNGL
ສົ່ງຄືນຄ່າທີ່ປະກົດຂຶ້ນເລື້ອຍທີ່ສຸດ ຫຼື ຊ້ຳກັນຫຼາຍທີ່ສຸດໃນອາເຣ ຫຼື ໄລຍະຂອງຂໍ້ມູນ. ຫາກມີຫຼາຍຄ່າທີ່ມີຄວາມຖີ່ເທົ່າກັນ, ມັນຈະສົ່ງຄືນຄ່າທີ່ນ້ອຍທີ່ສຸດ. ຈະເກີດຂໍ້ຜິດພາດຂຶ້ນຫາກບໍ່ມີຄ່າໃດປະກົດຂຶ້ນຊ້ຳກັນຢ່າງໜ້ອຍສອງຄັ້ງ.
MODE.SNGL(ຕົວເລກ 1 [; ຕົວເລກ 2 [; … [; ຕົວເລກ 255]]])
ຫາກຊຸດຂໍ້ມູນບໍ່ມີຈຸດຂໍ້ມູນທີ່ຊ້ຳກັນ, MODE.SNGL ຈະສົ່ງຄືນຄ່າຂໍ້ຜິດພາດ #VALUE!.
=MODE.SNGL(A1:A50)
COM.MICROSOFT.MODE.SNGL
NEGBINOM.DIST
ສົ່ງຄືນຕຳລາຄວາມໜາແໜ້ນ ຫຼື ຕຳລາການແຈກຢາຍທະວິບາດລົບ.
NEGBINOM.DIST(X; R; SP; Cumulative)
X ແທນຄ່າທີ່ສົ່ງຄືນສຳລັບການທົດສອບທີ່ບໍ່ສຳເລັດ.
R ແທນຄ່າທີ່ສົ່ງຄືນສຳລັບການທົດສອບທີ່ສຳເລັດ.
SP ແມ່ນຄວາມໜ້າຈະເປັນຂອງຄວາມສຳເລັດໃນການທົດລອງ.
Cumulative = 0 ແມ່ນຄິດໄລ່ຕຳລາຄວາມໜາແໜ້ນ, Cumulative = 1 ແມ່ນຄິດໄລ່ຕຳລາການແຈກຢາຍ.
=NEGBINOM.DIST(1;1;0.5;0) ສົ່ງຄືນ 0.25.
=NEGBINOM.DIST(1;1;0.5;1) ສົ່ງຄືນ 0.75.
COM.MICROSOFT.NEGBINOM.DIST
NEGBINOMDIST
ສົ່ງຄືນຄ່າການແຈກຢາຍທະວິບາດລົບ.
NEGBINOMDIST(X; R; SP)
X ແທນຄ່າທີ່ສົ່ງຄືນສຳລັບການທົດສອບທີ່ບໍ່ສຳເລັດ.
R ແທນຄ່າທີ່ສົ່ງຄືນສຳລັບການທົດສອບທີ່ສຳເລັດ.
SP ແມ່ນຄວາມໜ້າຈະເປັນຂອງຄວາມສຳເລັດໃນການທົດລອງ.
=NEGBINOMDIST(1;1;0.5) ສົ່ງຄືນ 0.25.
NORM.DIST
ສົ່ງຄືນຕຳລາຄວາມໜາແໜ້ນ ຫຼື ການແຈກຢາຍສະສົມແບບປົກກະຕິ.
NORM.DIST(Number; Mean; StDev; C)
Number ແມ່ນຄ່າຂອງການແຈກຢາຍທີ່ໃຊ້ໃນການຄິດໄລ່ການແຈກຢາຍແບບປົກກະຕິ.
Mean ແມ່ນຄ່າສະເລ່ຍຂອງການແຈກຢາຍ.
StDev ແມ່ນສ່ວນບ່ຽງເບນມາດຕະຖານຂອງການແຈກຢາຍ.
C = 0 ແມ່ນຄິດໄລ່ຕຳລາຄວາມໜາແໜ້ນ, C = 1 ແມ່ນຄິດໄລ່ຕຳລາການແຈກຢາຍ.
=NORM.DIST(70;63;5;0) ສົ່ງຄືນ 0.029945493.
=NORM.DIST(70;63;5;1) ສົ່ງຄືນ 0.9192433408.
COM.MICROSOFT.NORM.DIST
NORM.INV
ສົ່ງຄືນຄ່າປີ້ນຂອງການແຈກຢາຍສະສົມແບບປົກກະຕິ.
NORM.INV(Number; Mean; StDev)
Number ແທນຄ່າຄວາມໜ້າຈະເປັນທີ່ໃຊ້ເພື່ອຫາຄ່າປີ້ນຂອງການແຈກຢາຍແບບປົກກະຕິ.
Mean ແທນຄ່າສະເລ່ຍໃນການແຈກຢາຍແບບປົກກະຕິ.
StDev ແທນສ່ວນບ່ຽງເບນມາດຕະຖານຂອງການແຈກຢາຍແບບປົກກະຕິ.
=NORM.INV(0.9;63;5) ສົ່ງຄືນ 69.4077578277. ຫາກນ້ຳໜັກສະເລ່ຍຂອງໄຂ່ແມ່ນ 63 ກຣາມ ແລະ ມີສ່ວນບ່ຽງເບນມາດຕະຖານແມ່ນ 5, ຈະມີຄວາມໜ້າຈະເປັນ 90% ທີ່ໄຂ່ຈະມີນ້ຳໜັກບໍ່ເກີນ 69.41 ກຣາມ.
COM.MICROSOFT.NORM.INV
NORMDIST
ສົ່ງຄືນຕຳລາຄວາມໜາແໜ້ນ ຫຼື ການແຈກຢາຍສະສົມແບບປົກກະຕິ.
NORMDIST(Number; Mean; StDev [; C])
Number ແມ່ນຄ່າຂອງການແຈກຢາຍທີ່ໃຊ້ໃນການຄິດໄລ່ການແຈກຢາຍແບບປົກກະຕິ.
Mean ແມ່ນຄ່າສະເລ່ຍຂອງການແຈກຢາຍ.
StDev ແມ່ນສ່ວນບ່ຽງເບນມາດຕະຖານຂອງການແຈກຢາຍ.
C ແມ່ນທາງເລືອກ. C = 0 ແມ່ນຄິດໄລ່ຕຳລາຄວາມໜາແໜ້ນ, C = 1 ແມ່ນຄິດໄລ່ຕຳລາການແຈກຢາຍ.
=NORMDIST(70;63;5;0) ສົ່ງຄືນ 0.03.
=NORMDIST(70;63;5;1) ສົ່ງຄືນ 0.92.
NORMINV
ສົ່ງຄືນຄ່າປີ້ນຂອງການແຈກຢາຍສະສົມແບບປົກກະຕິ.
NORMINV(Number; Mean; StDev)
Number ແທນຄ່າຄວາມໜ້າຈະເປັນທີ່ໃຊ້ເພື່ອຫາຄ່າປີ້ນຂອງການແຈກຢາຍແບບປົກກະຕິ.
Mean ແທນຄ່າສະເລ່ຍໃນການແຈກຢາຍແບບປົກກະຕິ.
StDev ແທນສ່ວນບ່ຽງເບນມາດຕະຖານຂອງການແຈກຢາຍແບບປົກກະຕິ.
=NORMINV(0.9;63;5) ສົ່ງຄືນ 69.41. ຫາກນ້ຳໜັກສະເລ່ຍຂອງໄຂ່ແມ່ນ 63 ກຣາມ ແລະ ມີສ່ວນບ່ຽງເບນມາດຕະຖານແມ່ນ 5, ຈະມີຄວາມໜ້າຈະເປັນ 90% ທີ່ໄຂ່ຈະມີນ້ຳໜັກບໍ່ເກີນ 69.41 ກຣາມ.
PEARSON
ສົ່ງຄືນຄ່າສຳປະສິດສະຫະສຳພັນ r ຂອງ Pearson.
PEARSON(Data1; Data2)
Data1 ແທນອາເຣຂອງຂໍ້ມູນຊຸດທຳອິດ.
Data2 ແທນອາເຣຂອງຂໍ້ມູນຊຸດທີສອງ.
=PEARSON(A1:A30;B1:B30) ສົ່ງຄືນຄ່າສຳປະສິດສະຫະສຳພັນ Pearson ຂອງຂໍ້ມູນທັງສອງຊຸດ.
PERCENTILE
ສົ່ງຄືນຄ່າ ອານຟາ-ເປີເຊັນໄທລ໌ ຂອງຄ່າຂໍ້ມູນໃນອາເຣ. ເປີເຊັນໄທລ໌ ສົ່ງຄືນຄ່າໃນມາດຕາສ່ວນຂອງຊຸດຂໍ້ມູນ ໂດຍເລີ່ມຈາກຄ່າທີ່ນ້ອຍທີ່ສຸດ (Alpha=0) ຫາ ຄ່າທີ່ໃຫຍ່ທີ່ສຸດ (alpha=1). ສຳລັບ Alpha = 25%, ເປີເຊັນໄທລ໌ ໝາຍເຖິງ ຄວໍໄທລ໌ທີໜຶ່ງ; Alpha = 50% ແມ່ນຄ່າ ມັດທະຍະຖານ (MEDIAN).
PERCENTILE(Data; Alpha)
Data ແທນໃຫ້ອາເຣຂອງຂໍ້ມູນ.
Alpha ແທນໃຫ້ເປີເຊັນຂອງມາດຕາສ່ວນລະຫວ່າງ 0 ແລະ 1.
ຟັງຊັນນີ້ຈະລະເວັ້ນຂໍ້ຄວາມ ຫຼື ເຊວວ່າງໃດໆພາຍໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນ. ຫາກທ່ານສົງໄສວ່າຜົນຮັບຈາກຟັງຊັນນີ້ບໍ່ຖືກຕ້ອງ, ໃຫ້ກວດເບິ່ງຂໍ້ຄວາມໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນ. ເພື່ອເນັ້ນເນື້ອໃນຂໍ້ຄວາມໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນ, ໃຫ້ໃຊ້ຄຸນສົມບັດ ການເນັ້ນຄ່າ.
=PERCENTILE(A1:A50;0.1) ແທນໃຫ້ຄ່າໃນຊຸດຂໍ້ມູນ ເຊິ່ງເທົ່າກັບ 10% ຂອງມາດຕາສ່ວນຂໍ້ມູນທັງໝົດໃນ A1:A50.
PERCENTILE.EXC
ສົ່ງຄືນຄ່າເປີເຊັນໄທລທີ Alpha ຂອງຊ່ວງຂໍ້ມູນທີ່ກຳນົດໃຫ້ ສຳລັບຄ່າ Alpha ທີ່ລະບຸ, ຢູ່ໃນຊ່ວງ 0 ຫາ 1 (ບໍ່ລວມເອົາຄ່າຂອບ). ເປີເຊັນໄທລ ສົ່ງຄືນຄ່າໃນມາດຕາສ່ວນສຳລັບຊຸດຂໍ້ມູນ ເຊິ່ງເລີ່ມແຕ່ນ້ອຍທີ່ສຸດ (Alpha=0) ຫາໃຫຍ່ທີ່ສຸດ (Alpha=1) ຂອງຊຸດຂໍ້ມູນ. ສຳລັບ Alpha = 25%, ເປີເຊັນໄທລໝາຍເຖິງຄວໍໄທລທຳອິດ; Alpha = 50% ແມ່ນມັດທະຍະຖານ.
ຖ້າ Alpha ບໍ່ແມ່ນຕົວຄູນຂອງ 1/(n+1), (ໂດຍທີ່ n ແມ່ນຈຳນວນຄ່າໃນອາເຣທີ່ປ້ອນໃຫ້), ຟັງຊັນຈະຄິດໄລ່ຄ່າໃນຊ່ວງລະຫວ່າງຄ່າຕ່າງໆໃນອາເຣທີ່ປ້ອນໃຫ້ ເພື່ອຫາຄ່າເປີເຊັນທາຍ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ຖ້າ Alpha ນ້ອຍກວ່າ 1/(n+1) ຫຼື Alpha ໃຫຍ່ກວ່າ n/(n+1), ຟັງຊັນຈະບໍ່ສາມາດຄິດໄລ່ຄ່າໃນຊ່ວງໄດ້ ແລະ ຈະສົ່ງຄືນຄ່າຜິດພາດ.
ຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງ PERCENTILE.INC ແລະ PERCENTILE.EXC ແມ່ນວ່າ, ໃນຟັງຊັນ PERCENTILE.INC ຄ່າຂອງ ອານຟາ ແມ່ນຢູ່ພາຍໃນຊ່ວງ 0 ຫາ 1 ແບບລວມຄ່າປາຍ, ສ່ວນໃນຟັງຊັນ PERCENTILE.EXC, ຄ່າຂອງ ອານຟາ ແມ່ນຢູ່ພາຍໃນຊ່ວງ 0 ຫາ 1 ແບບບໍ່ລວມຄ່າປາຍ.
PERCENTILE.EXC(Data; Alpha)
Data ແທນໃຫ້ອາເຣຂອງຂໍ້ມູນ.
Alpha ແທນໃຫ້ເປີເຊັນຂອງມາດຕາສ່ວນລະຫວ່າງ 0 ແລະ 1.
=PERCENTILE.EXC(A1:A50;10%) ແທນໃຫ້ຄ່າໃນຊຸດຂໍ້ມູນ ເຊິ່ງເທົ່າກັບ 10% ຂອງມາດຕາສ່ວນຂໍ້ມູນທັງໝົດໃນ A1:A50.
COM.MICROSOFT.PERCENTILE.EXC
PERCENTILE.INC
ສົ່ງຄືນຄ່າ ອານຟາ-ເປີເຊັນໄທລ໌ ຂອງຄ່າຂໍ້ມູນໃນອາເຣ. ເປີເຊັນໄທລ໌ ສົ່ງຄືນຄ່າໃນມາດຕາສ່ວນຂອງຊຸດຂໍ້ມູນ ໂດຍເລີ່ມຈາກຄ່າທີ່ນ້ອຍທີ່ສຸດ (Alpha=0) ຫາ ຄ່າທີ່ໃຫຍ່ທີ່ສຸດ (alpha=1). ສຳລັບ Alpha = 25%, ເປີເຊັນໄທລ໌ ໝາຍເຖິງ ຄວໍໄທລ໌ທີໜຶ່ງ; Alpha = 50% ແມ່ນຄ່າ ມັດທະຍະຖານ (MEDIAN).
ຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງ PERCENTILE.INC ແລະ PERCENTILE.EXC ແມ່ນວ່າ, ໃນຟັງຊັນ PERCENTILE.INC ຄ່າຂອງ ອານຟາ ແມ່ນຢູ່ພາຍໃນຊ່ວງ 0 ຫາ 1 ແບບລວມຄ່າປາຍ, ສ່ວນໃນຟັງຊັນ PERCENTILE.EXC, ຄ່າຂອງ ອານຟາ ແມ່ນຢູ່ພາຍໃນຊ່ວງ 0 ຫາ 1 ແບບບໍ່ລວມຄ່າປາຍ.
PERCENTILE.INC(Data; Alpha)
Data ແທນໃຫ້ອາເຣຂອງຂໍ້ມູນ.
Alpha ແທນໃຫ້ເປີເຊັນຂອງມາດຕາສ່ວນລະຫວ່າງ 0 ແລະ 1.
=PERCENTILE.INC(A1:A50;0.1) ແທນໃຫ້ຄ່າໃນຊຸດຂໍ້ມູນ ເຊິ່ງເທົ່າກັບ 10% ຂອງມາດຕາສ່ວນຂໍ້ມູນທັງໝົດໃນ A1:A50.
COM.MICROSOFT.PERCENTILE.INC
PERCENTRANK
ສົ່ງຄືນອັນດັບເປີເຊັນຂອງຄ່າໃນກຸ່ມຕົວຢ່າງ.
PERCENTRANK(Data; Value [; Significance])
Data ແທນໃຫ້ອາເຣຂອງຂໍ້ມູນໃນກຸ່ມຕົວຢ່າງ.
Value ແທນໃຫ້ຄ່າທີ່ຕ້ອງການຊອກຫາອັນດັບເປີເຊັນ.
Significance ອາກິວເມັນທາງເລືອກ ທີ່ລະບຸຈຳນວນຕົວເລກສຳຄັນທີ່ຈະປັດຄ່າເປີເຊັນທີ່ສົ່ງຄືນ. ຖ້າລະເວັ້ນໄວ້, ຈະໃຊ້ຄ່າ 3.
ຟັງຊັນນີ້ຈະລະເວັ້ນຂໍ້ຄວາມ ຫຼື ເຊວວ່າງໃດໆພາຍໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນ. ຫາກທ່ານສົງໄສວ່າຜົນຮັບຈາກຟັງຊັນນີ້ບໍ່ຖືກຕ້ອງ, ໃຫ້ກວດເບິ່ງຂໍ້ຄວາມໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນ. ເພື່ອເນັ້ນເນື້ອໃນຂໍ້ຄວາມໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນ, ໃຫ້ໃຊ້ຄຸນສົມບັດ ການເນັ້ນຄ່າ.
=PERCENTRANK(A1:A50;50) ສົ່ງຄືນອັນດັບເປີເຊັນຂອງຄ່າ 50 ຈາກຊ່ວງຂໍ້ມູນທັງໝົດທີ່ພົບໃນ A1:A50. ຖ້າ 50 ຢູ່ນອກຊ່ວງຂໍ້ມູນທັງໝົດ, ຂໍ້ຄວາມຜິດພາດຈະປະກົດຂຶ້ນ.
PERCENTRANK.EXC
ສົ່ງຄືນຕຳແໜ່ງທີ່ສຳພັດ, ລະຫວ່າງ 0 ແລະ 1 (ແບບບໍ່ລວມຄ່າປາຍ), ຂອງຄ່າທີ່ລະບຸພາຍໃນອາເຣທີ່ກຳນົດ.
ຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງ PERCENTRANK.INC ແລະ PERCENTRANK.EXC ແມ່ນວ່າ PERCENTRANK.INC ຄິດໄລ່ຄ່າໃນຊ່ວງ 0 ຫາ 1 ແບບລວມຄ່າປາຍ, ໃນຂະນະທີ່ຟັງຊັນ PERCENTRANK.EXC ຄິດໄລ່ຄ່າໃນຊ່ວງ 0 ຫາ 1 ແບບບໍ່ລວມຄ່າປາຍ.
PERCENTRANK.EXC(Data; Value [; Significance])
Data ແທນໃຫ້ອາເຣຂອງຂໍ້ມູນໃນກຸ່ມຕົວຢ່າງ.
Value ແທນໃຫ້ຄ່າທີ່ຕ້ອງການຊອກຫາອັນດັບເປີເຊັນ.
Significance ອາກິວເມັນທາງເລືອກ ທີ່ລະບຸຈຳນວນຕົວເລກສຳຄັນທີ່ຈະປັດຄ່າເປີເຊັນທີ່ສົ່ງຄືນ.
=PERCENTRANK.EXC(A1:A50;50) ສົ່ງຄືນອັນດັບເປີເຊັນຂອງຄ່າ 50 ຈາກຊ່ວງຂໍ້ມູນທັງໝົດທີ່ພົບໃນ A1:A50. ຖ້າ 50 ຢູ່ນອກຊ່ວງຂໍ້ມູນທັງໝົດ, ຂໍ້ຄວາມຜິດພາດຈະປະກົດຂຶ້ນ.
COM.MICROSOFT.PERCENTRANK.EXC
PERCENTRANK.INC
ສົ່ງຄືນຕຳແໜ່ງທີ່ສຳພັດ, ລະຫວ່າງ 0 ແລະ 1 (ແບບລວມຄ່າປາຍ), ຂອງຄ່າທີ່ລະບຸພາຍໃນອາເຣທີ່ກຳນົດ.
ຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງ PERCENTRANK.INC ແລະ PERCENTRANK.EXC ແມ່ນວ່າ PERCENTRANK.INC ຄິດໄລ່ຄ່າໃນຊ່ວງ 0 ຫາ 1 ແບບລວມຄ່າປາຍ, ໃນຂະນະທີ່ຟັງຊັນ PERCENTRANK.EXC ຄິດໄລ່ຄ່າໃນຊ່ວງ 0 ຫາ 1 ແບບບໍ່ລວມຄ່າປາຍ.
PERCENTRANK.INC(Data; Value [; Significance])
Data ແທນໃຫ້ອາເຣຂອງຂໍ້ມູນໃນກຸ່ມຕົວຢ່າງ.
Value ແທນໃຫ້ຄ່າທີ່ຕ້ອງການຊອກຫາອັນດັບເປີເຊັນ.
Significance ອາກິວເມັນທາງເລືອກ ທີ່ລະບຸຈຳນວນຕົວເລກສຳຄັນທີ່ຈະປັດຄ່າເປີເຊັນທີ່ສົ່ງຄືນ.
=PERCENTRANK.INC(A1:A50;50) ສົ່ງຄືນອັນດັບເປີເຊັນຂອງຄ່າ 50 ຈາກຊ່ວງຂໍ້ມູນທັງໝົດທີ່ພົບໃນ A1:A50. ຖ້າ 50 ຢູ່ນອກຊ່ວງຂໍ້ມູນທັງໝົດ, ຂໍ້ຄວາມຜິດພາດຈະປະກົດຂຶ້ນ.
COM.MICROSOFT.PERCENTRANK.INC
PHI
ສົ່ງຄືນຄ່າຂອງຕຳລາຄວາມໜາແໜ້ນຄວາມໜ້າຈະເປັນສຳລັບຄ່າທີ່ໃຫ້ມາ ໂດຍພິຈາລະນາຈາກການແຈກຢາຍແບບປົກກະຕິມາດຕະຖານ.
PHI(Number)
Number ແມ່ນຄ່າທີ່ໃຊ້ໃນການຄິດໄລ່ຕຳລາຄວາມໜາແໜ້ນຄວາມໜ້າຈະເປັນ.
=PHI(2.25) ສົ່ງຄືນ 0.0317.
=PHI(-2.25) ກໍສົ່ງຄືນ 0.0317 ເຊັ່ນກັນ ເພາະວ່າການແຈກຢາຍແບບປົກກະຕິມີລັກສະນະສົມມາດ.
=PHI(0) ສົ່ງຄືນ 0.3989.
ການເອີ້ນໃຊ້ PHI(Number) ມີຄ່າເທົ່າກັບການເອີ້ນໃຊ້ NORMDIST(Number,0,1,FALSE()) ຫຼື NORM.S.DIST(Number;FALSE()), ເຊິ່ງໝາຍເຖິງການໃຊ້ການແຈກຢາຍແບບປົກກະຕິມາດຕະຖານ ທີ່ມີຄ່າສະເລ່ຍເທົ່າກັບ 0 ແລະ ສ່ວນບ່ຽງເບນມາດຕະຖານເທົ່າກັບ 1 ໂດຍກຳນົດຕົວປ່ຽນ Cumulative ເປັນ False.
POISSON
ສົ່ງຄືນຄ່າການແຈກຢາຍແບບປົວຊົງ (Poisson).
POISSON(Number; Mean [; C])
Number ແທນຄ່າທີ່ໃຊ້ໃນການຄິດໄລ່ການແຈກຢາຍແບບປົວຊົງ.
ຄ່າສະເລ່ຍ ແທນໃຫ້ຄ່າກາງຂອງການແຈກຢາຍ Poisson.
C (ທາງເລືອກ) = 0 ຫຼື False ຄິດໄລ່ຟັງຊັນຄວາມໜາແໜ້ນ; C = 1 ຫຼື True ຄິດໄລ່ການແຈກຢາຍ. ເມື່ອລະເວັ້ນໄວ້, ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນ True ຈະຖືກປ້ອນເຂົ້າເມື່ອທ່ານບັນທຶກເອກະສານ, ເພື່ອຄວາມເຂົ້າກັນໄດ້ດີທີ່ສຸດກັບໂປຣແກຣມອື່ນ ແລະ ເວີຊັນເກົ່າຂອງ LibreOffice.
=POISSON(60;50;1) ສົ່ງຄືນ 0.93.
POISSON.DIST
ສົ່ງຄືນການແຈກຢາຍ Poisson.
POISSON.DIST(Number; Mean ; Cumulative)
Number ແທນໃຫ້ຄ່າທີ່ໃຊ້ຄິດໄລ່ການແຈກຢາຍ Poisson.
Mean ແທນໃຫ້ຄ່າສະເລ່ຍ (ຄ່າກາງ) ຂອງການແຈກຢາຍ Poisson.
Cumulative = 0 ຫຼື False ເພື່ອຄິດໄລ່ຟັງຊັນມວນຄວາມໜ້າຈະເປັນ; Cumulative = 1, True, ຫຼື ຄ່າອື່ນໆທີ່ບໍ່ແມ່ນສູນ ເພື່ອຄິດໄລ່ຟັງຊັນການແຈກຢາຍສະສົມ.
=POISSON.DIST(60;50;1) ສົ່ງຄືນ 0.9278398202.
COM.MICROSOFT.POISSON.DIST
QUARTILE
ສົ່ງຄືນຄ່າຄວໍໄທລ໌ຂອງຊຸດຂໍ້ມູນ.
QUARTILE(Data; Type)
Data ແທນໃຫ້ອາເຣຂອງຂໍ້ມູນໃນກຸ່ມຕົວຢ່າງ.
Type ແທນໃຫ້ປະເພດຂອງຄວໍໄທລ໌. (0 = ຕໍ່າສຸດ, 1 = 25%, 2 = 50% (ມັດທະຍະຖານ), 3 = 75% ແລະ 4 = ສູງສຸດ.)
ຟັງຊັນນີ້ຈະລະເວັ້ນຂໍ້ຄວາມ ຫຼື ເຊວວ່າງໃດໆພາຍໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນ. ຫາກທ່ານສົງໄສວ່າຜົນຮັບຈາກຟັງຊັນນີ້ບໍ່ຖືກຕ້ອງ, ໃຫ້ກວດເບິ່ງຂໍ້ຄວາມໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນ. ເພື່ອເນັ້ນເນື້ອໃນຂໍ້ຄວາມໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນ, ໃຫ້ໃຊ້ຄຸນສົມບັດ ການເນັ້ນຄ່າ.
=QUARTILE(A1:A50;2) ສົ່ງຄືນຄ່າທີ່ 50% ຂອງມາດຕາສ່ວນ ເຊິ່ງກົງກັບຄ່າຈາກຕໍ່າສຸດຫາສູງສຸດໃນຊ່ວງ A1:A50.
QUARTILE.EXC
ສົ່ງຄືນຄ່າຄວໍໄທລ໌ທີ່ຕ້ອງການຂອງຊ່ວງຂໍ້ມູນ, ໂດຍອີງຕາມຊ່ວງເປີເຊັນໄທລ໌ຈາກ 0 ຫາ 1 ແບບບໍ່ລວມຄ່າປາຍ.
ຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງ QUARTILE.INC ແລະ QUARTILE.EXC ແມ່ນວ່າຟັງຊັນ QUARTILE.INC ໃຊ້ຖານການຄິດໄລ່ຈາກຊ່ວງເປີເຊັນໄທລ໌ 0 ຫາ 1 ແບບລວມຄ່າປາຍ, ໃນຂະນະທີ່ຟັງຊັນ QUARTILE.EXC ໃຊ້ຖານການຄິດໄລ່ຈາກຊ່ວງເປີເຊັນໄທລ໌ 0 ຫາ 1 ແບບບໍ່ລວມຄ່າປາຍ.
QUARTILE.EXC(Data; Type)
Data ແທນໃຫ້ຊ່ວງຂອງຄ່າຂໍ້ມູນທີ່ທ່ານຕ້ອງການຄິດໄລ່ຄວໍໄທລ໌ທີ່ລະບຸ.
Type ຈຳນວນຖ້ວນລະຫວ່າງ 1 ແລະ 3, ທີ່ແທນໃຫ້ຄວໍໄທລ໌ທີ່ຕ້ອງການ. (ຖ້າ type = 1 ຫຼື 3, ອາເຣທີ່ລະບຸຕ້ອງມີຫຼາຍກວ່າ 2 ຄ່າ)
=QUARTILE.EXC(A1:A50;2) ສົ່ງຄືນຄ່າທີ່ 50% ຂອງມາດຕາສ່ວນ ເຊິ່ງກົງກັບຄ່າຈາກຕໍ່າສຸດຫາສູງສຸດໃນຊ່ວງ A1:A50.
COM.MICROSOFT.QUARTILE.EXC
QUARTILE.INC
ສົ່ງຄືນຄ່າຄວໍໄທລ໌ຂອງຊຸດຂໍ້ມູນ.
ຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງ QUARTILE.INC ແລະ QUARTILE.EXC ແມ່ນວ່າຟັງຊັນ QUARTILE.INC ໃຊ້ຖານການຄິດໄລ່ຈາກຊ່ວງເປີເຊັນໄທລ໌ 0 ຫາ 1 ແບບລວມຄ່າປາຍ, ໃນຂະນະທີ່ຟັງຊັນ QUARTILE.EXC ໃຊ້ຖານການຄິດໄລ່ຈາກຊ່ວງເປີເຊັນໄທລ໌ 0 ຫາ 1 ແບບບໍ່ລວມຄ່າປາຍ.
QUARTILE.INC(Data; Type)
Data ແທນໃຫ້ອາເຣຂອງຂໍ້ມູນໃນກຸ່ມຕົວຢ່າງ.
Type ແທນໃຫ້ປະເພດຂອງຄວໍໄທລ໌. (0 = ຕໍ່າສຸດ, 1 = 25%, 2 = 50% (ມັດທະຍະຖານ), 3 = 75% ແລະ 4 = ສູງສຸດ.)
=QUARTILE.INC(A1:A50;2) ສົ່ງຄືນຄ່າທີ່ 50% ຂອງມາດຕາສ່ວນ ເຊິ່ງກົງກັບຄ່າຈາກຕໍ່າສຸດຫາສູງສຸດໃນຊ່ວງ A1:A50.
COM.MICROSOFT.QUARTILE.INC
