ຟັງຊັນທາງສະຖິຕິ ພາກທີໜຶ່ງ

COUNTIFS

ສົ່ງຄືນຈຳນວນຫ້ອງທີ່ກົງກັບເງື່ອນໄຂໃນຫຼາຍຊ່ວງຂໍ້ມູນ.

B

ສົ່ງຄ່າຄືນຄວາມໜ້າຈະເປັນຂອງກຸ່ມຕົວຢ່າງທີ່ມີການແຈກຢາຍທະວິບົດ.

ໄວຍາກອນ

B(Trials; SP; T1 [; T2])

Trials ແມ່ນຈຳນວນຄັ້ງຂອງການທົດລອງທີ່ເປັນອິດສະຫຼະ.

SP ແມ່ນຄວາມໜ້າຈະເປັນທີ່ຈະປະສົບຜົນສຳເລັດໃນແຕ່ລະການທົດລອງ.

T1 ກຳນົດຂີດຈຳກັດຕ່ຳສຸດສຳລັບຈຳນວນຄັ້ງຂອງການທົດລອງ.

T2 (ທາງເລືອກ) ກຳນົດຂີດຈຳກັດສູງສຸດສຳລັບຈຳນວນຄັ້ງຂອງການທົດລອງ.

ຕົວຢ່າງ

ຄວາມໜ້າຈະເປັນທີ່ຈະໂຍນໝາກກະລັອກສິບຄັ້ງ ແລ້ວອອກເລກຫົກພໍດີສອງຄັ້ງແມ່ນເທົ່າໃດ? ຄວາມໜ້າຈະເປັນທີ່ຈະອອກເລກຫົກ (ຫຼື ເລກອື່ນໆ) ແມ່ນ 1/6. ສູດຕໍ່ໄປນີ້ຈະລວມປັດໄຈເຫຼົ່ານີ້ເຂົ້າກັນ:

=B(10;1/6;2) ສົ່ງຄ່າຄືນຄວາມໜ້າຈະເປັນ 29%.

BETA.DIST

ສົ່ງຄ່າຄືນຟັງຊັນ beta.

ຟັງຊັນນີ້ມີໃຫ້ໃຊ້ຕັ້ງແຕ່ LibreOffice 4.2.

ໄວຍາກອນ

BETA.DIST(Number; Alpha; Beta; Cumulative [; Start [; End]])

Number (ຈຳເປັນ) ແມ່ນຄ່າລະຫວ່າງ Start ແລະ End ທີ່ຈະໃຊ້ປະເມີນຟັງຊັນ.

Alpha (ຈຳເປັນ) ແມ່ນພາລາມິເຕີຂອງການແຈກຢາຍ.

Beta (ຈຳເປັນ) ແມ່ນພາລາມິເຕີຂອງການແຈກຢາຍ.

Cumulative (ຈຳເປັນ) ສາມາດເປັນ 0 ຫຼື False ເພື່ອຄິດໄລ່ຟັງຊັນຄວາມໜາແໜ້ນຂອງຄວາມໜ້າຈະເປັນ. ສາມາດເປັນຄ່າອື່ນໆ ຫຼື True ເພື່ອຄິດໄລ່ຟັງຊັນການແຈກຢາຍສະສົມ.

Start (ທາງເລືອກ) ແມ່ນຂອບເຂດຕ່ຳສຸດສຳລັບ Number.

End (ທາງເລືອກ) ແມ່ນຂອບເຂດສູງສຸດສຳລັບ Number.

ໃນຟັງຊັນ LibreOffice Calc, ພາລາມິເຕີທີ່ຖືກໝາຍວ່າ "ເລືອກໄດ້" ສາມາດຖືກລະເວັ້ນໄດ້ກໍຕໍ່ເມື່ອບໍ່ມີພາລາມິເຕີອື່ນຕາມຫຼັງເທົ່ານັ້ນ. ຕົວຢ່າງ, ໃນຟັງຊັນທີ່ມີສີ່ພາລາມິເຕີ, ເຊິ່ງສອງພາລາມິເຕີສຸດທ້າຍຖືກໝາຍວ່າ "ເລືອກໄດ້", ທ່ານສາມາດລະເວັ້ນພາລາມິເຕີທີ 4 ຫຼື ພາລາມິເຕີທີ 3 ແລະ 4 ໄດ້, ແຕ່ທ່ານບໍ່ສາມາດລະເວັ້ນພາລາມິເຕີທີ 3 ພຽງຢ່າງດຽວໄດ້.

ຕົວຢ່າງ

=BETA.DIST(2;8;10;1;1;3) ສົ່ງຄ່າຄືນ 0.6854706

=BETA.DIST(2;8;10;0;1;3) ສົ່ງຄ່າຄືນ 1.4837646

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຟັງຊັນນີ້ ບໍ່ແມ່ນ ສ່ວນໜຶ່ງຂອງມາດຕະຖານ Open Document Format for Office Applications (OpenDocument) ເວີຊັນ 1.3 ພາກທີ 4: ຮູບແບບສູດທີ່ຄິດໄລ່ຄືນໃໝ່ (OpenFormula). ຊື່ພື້ນທີ່ (name space) ແມ່ນ

COM.MICROSOFT.BETA.DIST

BETA.INV

ສົ່ງຄ່າຄືນສ່ວນກັບຂອງຟັງຊັນຄວາມໜາແໜ້ນຂອງຄວາມໜ້າຈະເປັນ Beta ສະສົມ.

ໄວຍາກອນ

BETA.INV(Number; Alpha; Beta [; Start [; End]])

Number ແມ່ນຄວາມໜ້າຈະເປັນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບການແຈກຢາຍ Beta ສຳລັບອາກິວເມນ Alpha ແລະ Beta ທີ່ກຳນົດໃຫ້.

Alpha ແມ່ນພາລາມິເຕີຄ່າບວກຂອງການແຈກຢາຍ Beta.

Beta ແມ່ນພາລາມິເຕີຄ່າບວກຂອງການແຈກຢາຍ Beta.

Start (ທາງເລືອກ) ແມ່ນຂອບເຂດຕ່ຳສຸດຂອງຊ່ວງຜົນໄດ້ຮັບຂອງຟັງຊັນ. ຖ້າລະເວັ້ນໄວ້, ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນ 0.

End (ທາງເລືອກ) ແມ່ນຂອບເຂດສູງສຸດຂອງຊ່ວງຜົນໄດ້ຮັບຂອງຟັງຊັນ. ຖ້າລະເວັ້ນໄວ້, ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນ 1.

ຕົວຢ່າງ

=BETA.INV(0.5;5;10) ສົ່ງຄ່າຄືນ 0.3257511553.

ໜ້າ Wiki ຂອງ BETA.INV

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຟັງຊັນນີ້ມີໃຫ້ໃຊ້ຕັ້ງແຕ່ LibreOffice 4.2.

COM.MICROSOFT.BETA.INV

BETADIST

ສົ່ງຄ່າຄືນຟັງຊັນ beta.

ໄວຍາກອນ

BETADIST(Number; Alpha; Beta [; Start [; End [; Cumulative]]])

Number ແມ່ນຄ່າລະຫວ່າງ Start ແລະ End ທີ່ຈະໃຊ້ປະເມີນຟັງຊັນ.

Alpha ແມ່ນພາລາມິເຕີຂອງການແຈກຢາຍ.

Beta ແມ່ນພາລາມິເຕີຂອງການແຈກຢາຍ.

Start (ທາງເລືອກ) ແມ່ນຂອບເຂດຕ່ຳສຸດສຳລັບ Number.

End (ທາງເລືອກ) ແມ່ນຂອບເຂດສູງສຸດສຳລັບ Number.

Cumulative (ທາງເລືອກ) ສາມາດເປັນ 0 ຫຼື False ເພື່ອຄິດໄລ່ຟັງຊັນຄວາມໜາແໜ້ນຂອງຄວາມໜ້າຈະເປັນ. ສາມາດເປັນຄ່າອື່ນໆ ຫຼື True ຫຼື ລະເວັ້ນໄວ້ ເພື່ອຄິດໄລ່ຟັງຊັນການແຈກຢາຍສະສົມ.

ຕົວຢ່າງ

=BETADIST(0.75;3;4) ສົ່ງຄ່າຄືນ 0.96.

BETAINV

ສົ່ງຄ່າຄືນສ່ວນກັບຂອງຟັງຊັນຄວາມໜາແໜ້ນຂອງຄວາມໜ້າຈະເປັນ Beta ສະສົມ.

ໄວຍາກອນ

BETAINV(Number; Alpha; Beta [; Start [; End]])

Alpha ແມ່ນພາລາມິເຕີຄ່າບວກຂອງການແຈກຢາຍ Beta.

Beta ແມ່ນພາລາມິເຕີຄ່າບວກຂອງການແຈກຢາຍ Beta.

ຕົວຢ່າງ

=BETAINV(0.5;5;10) ສົ່ງຄ່າຄືນ 0.3257511553.

ໜ້າ Wiki ຂອງ BETAINV

BINOM.DIST

ສົ່ງຄ່າຄືນຄວາມໜ້າຈະເປັນຂອງການແຈກຢາຍທະວິບົດແບບແຕ່ລະພົດ.

ໄວຍາກອນ

BINOM.DIST(X; Trials; SP; C)

X ແມ່ນຈຳນວນຄັ້ງທີ່ປະສົບຜົນສຳເລັດໃນຊຸດຂອງການທົດລອງ.

Trials ແມ່ນຈຳນວນຄັ້ງຂອງການທົດລອງທີ່ເປັນອິດສະຫຼະ.

SP ແມ່ນຄວາມໜ້າຈະເປັນທີ່ຈະປະສົບຜົນສຳເລັດໃນແຕ່ລະການທົດລອງ.

C = 0 ຈະຄິດໄລ່ຄວາມໜ້າຈະເປັນຂອງເຫດການດຽວ ແລະ C = 1 ຈະຄິດໄລ່ຄວາມໜ້າຈະເປັນສະສົມ.

ຕົວຢ່າງ

=BINOM.DIST(A1;12;0.5;0) ສະແດງໃຫ້ເຫັນ (ຖ້າປ້ອນຄ່າ 0 ຫາ 12 ໃນ A1) ຄວາມໜ້າຈະເປັນສຳລັບການດີດຫຼຽນ 12 ຄັ້ງ ທີ່ ຫົວ ຈະອອກຕາມຈຳນວນຄັ້ງທີ່ປ້ອນໃນ A1 ພໍດີ.

=BINOM.DIST(A1;12;0.5;1) ສະແດງຄວາມໜ້າຈະເປັນສະສົມສຳລັບຊຸດດຽວກັນ. ຕົວຢ່າງ, ຖ້າ A1 = 4, ຄວາມໜ້າຈະເປັນສະສົມຂອງຊຸດແມ່ນການອອກ ຫົວ 0, 1, 2, 3 ຫຼື 4 ຄັ້ງ (ແບບລວມ).

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຟັງຊັນນີ້ມີໃຫ້ໃຊ້ຕັ້ງແຕ່ LibreOffice 4.2.

COM.MICROSOFT.BINOM.DIST

BINOM.INV

ສົ່ງຄ່າຄືນຄ່າທີ່ນ້ອຍທີ່ສຸດ ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ການແຈກຢາຍທະວິບົດສະສົມມີຄ່າຫຼາຍກວ່າ ຫຼື ເທົ່າກັບຄ່າເງື່ອນໄຂ.

ໄວຍາກອນ

BINOM.INV(Trials; SP; Alpha)

Trials ຈຳນວນຄັ້ງທັງໝົດຂອງການທົດລອງ.

SP ແມ່ນຄວາມໜ້າຈະເປັນທີ່ຈະປະສົບຜົນສຳເລັດໃນແຕ່ລະການທົດລອງ.

Alpha ຄວາມໜ້າຈະເປັນຂອບເຂດທີ່ບັນລຸໄດ້ ຫຼື ເກີນກວ່າ.

ຕົວຢ່າງ

=BINOM.INV(8;0.6;0.9) ສົ່ງຄ່າຄືນ 7, ເຊິ່ງເປັນຄ່າທີ່ນ້ອຍທີ່ສຸດທີ່ເຮັດໃຫ້ການແຈກຢາຍທະວິບົດສະສົມມີຄ່າຫຼາຍກວ່າ ຫຼື ເທົ່າກັບຄ່າເງື່ອນໄຂ.

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຟັງຊັນນີ້ມີໃຫ້ໃຊ້ຕັ້ງແຕ່ LibreOffice 4.2.

COM.MICROSOFT.BINOM.INV

BINOMDIST

ສົ່ງຄ່າຄືນຄວາມໜ້າຈະເປັນຂອງການແຈກຢາຍທະວິບົດແບບແຕ່ລະພົດ.

ໄວຍາກອນ

BINOMDIST(X; Trials; SP; C)

X ແມ່ນຈຳນວນຄັ້ງທີ່ປະສົບຜົນສຳເລັດໃນຊຸດຂອງການທົດລອງ.

Trials ແມ່ນຈຳນວນຄັ້ງຂອງການທົດລອງທີ່ເປັນອິດສະຫຼະ.

SP ແມ່ນຄວາມໜ້າຈະເປັນທີ່ຈະປະສົບຜົນສຳເລັດໃນແຕ່ລະການທົດລອງ.

C = 0 ຈະຄິດໄລ່ຄວາມໜ້າຈະເປັນຂອງເຫດການດຽວ ແລະ C = 1 ຈະຄິດໄລ່ຄວາມໜ້າຈະເປັນສະສົມ.

ຕົວຢ່າງ

=BINOMDIST(A1;12;0.5;0) ສະແດງໃຫ້ເຫັນ (ຖ້າປ້ອນຄ່າ 0 ຫາ 12 ໃນ A1) ຄວາມໜ້າຈະເປັນສຳລັບການດີດຫຼຽນ 12 ຄັ້ງ ທີ່ ຫົວ ຈະອອກຕາມຈຳນວນຄັ້ງທີ່ປ້ອນໃນ A1 ພໍດີ.

=BINOMDIST(A1;12;0.5;1) ສະແດງຄວາມໜ້າຈະເປັນສະສົມສຳລັບຊຸດດຽວກັນ. ຕົວຢ່າງ, ຖ້າ A1 = 4, ຄວາມໜ້າຈະເປັນສະສົມຂອງຊຸດແມ່ນການອອກ ຫົວ 0, 1, 2, 3 ຫຼື 4 ຄັ້ງ (ແບບລວມ).

CHIDIST

ສົ່ງຄ່າຄືນຄ່າຄວາມໜ້າຈະເປັນຈາກຄ່າ Chi square ທີ່ລະບຸ ວ່າສົມມຸດຕິຖານນັ້ນໄດ້ຮັບການຢືນຢັນ. CHIDIST ປຽບທຽບຄ່າ Chi square ຂອງກຸ່ມຕົວຢ່າງແບບສຸ່ມ ທີ່ຄິດໄລ່ຈາກຜົນລວມຂອງ (ຄ່າສັງເກດ-ຄ່າຄາດຫວັງ)^2/ຄ່າຄາດຫວັງ ກັບການແຈກຢາຍ Chi square ຕາມທິດສະດີ ແລະ ກຳນົດຄວາມໜ້າຈະເປັນຂອງຄວາມຜິດພາດສຳລັບສົມມຸດຕິຖານທີ່ຈະຖືກທົດສອບ.

ຄວາມໜ້າຈະເປັນທີ່ກຳນົດໂດຍ CHIDIST ຍັງສາມາດກຳນົດໄດ້ດ້ວຍ CHITEST.

ໄວຍາກອນ

CHIDIST(Number; DegreesFreedom)

Number ແມ່ນຄ່າ chi-square ຂອງກຸ່ມຕົວຢ່າງແບບສຸ່ມທີ່ໃຊ້ເພື່ອຫາຄວາມໜ້າຈະເປັນຂອງຄວາມຜິດພາດ.

DegreesFreedom ແມ່ນອົງສາເສລີຂອງການທົດລອງ.

ຕົວຢ່າງ

=CHIDIST(13.27; 5) ເທົ່າກັບ 0.02.

ຖ້າຄ່າ Chi square ຂອງກຸ່ມຕົວຢ່າງແບບສຸ່ມແມ່ນ 13.27 ແລະ ຖ້າການທົດລອງມີ 5 ອົງສາເສລີ, ສົມມຸດຕິຖານຈະໄດ້ຮັບການຢືນຢັນດ້ວຍຄວາມໜ້າຈະເປັນຂອງຄວາມຜິດພາດ 2%.

CHIINV

ສົ່ງຄ່າຄືນສ່ວນກັບຂອງຄວາມໜ້າຈະເປັນຫາງດຽວຂອງການແຈກຢາຍ chi-square.

ໄວຍາກອນ

CHIINV(Number; DegreesFreedom)

Number ແມ່ນຄ່າຂອງຄວາມໜ້າຈະເປັນຂອງຄວາມຜິດພາດ.

DegreesFreedom ແມ່ນອົງສາເສລີຂອງການທົດລອງ.

ຕົວຢ່າງ

ໝາກກະລັອກຖືກໂຍນ 1020 ຄັ້ງ. ເລກເທິງໝາກກະລັອກ 1 ຫາ 6 ອອກມາ 195, 151, 148, 189, 183 ແລະ 154 ຄັ້ງ (ຄ່າທີ່ສັງເກດໄດ້). ສົມມຸດຕິຖານທີ່ວ່າໝາກກະລັອກບໍ່ໄດ້ຖືກຖ່ວງນ້ຳໜັກແມ່ນຈະຖືກທົດສອບ.

ການແຈກຢາຍ Chi square ຂອງກຸ່ມຕົວຢ່າງແບບສຸ່ມແມ່ນຖືກກຳນົດໂດຍສູດທີ່ໃຫ້ມາຂ້າງເທິງ. ເນື່ອງຈາກຄ່າທີ່ຄາດຫວັງສຳລັບເລກໃດໜຶ່ງເທິງໝາກກະລັອກສຳລັບການໂຍນ n ຄັ້ງແມ່ນ n ຄູນ 1/6, ດັ່ງນັ້ນ 1020/6 = 170, ສູດຈຶ່ງສົ່ງຄ່າ Chi square ເທົ່າກັບ 13.27.

ຖ້າຄ່າ Chi square (ທີ່ສັງເກດໄດ້) ຫຼາຍກວ່າ ຫຼື ເທົ່າກັບຄ່າ Chi square (ຕາມທິດສະດີ) ຈາກ CHIINV, ສົມມຸດຕິຖານຈະຖືກປະຕິເສດ, ເນື່ອງຈາກຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງທິດສະດີ ແລະ ການທົດລອງມີຫຼາຍເກີນໄປ. ຖ້າຄ່າ Chi square ທີ່ສັງເກດໄດ້ນ້ອຍກວ່າ CHIINV, ສົມມຸດຕິຖານຈະຖືກຍອມຮັບດ້ວຍຄວາມໜ້າຈະເປັນຂອງຄວາມຜິດພາດທີ່ລະບຸໄວ້.

=CHIINV(0.05;5) ສົ່ງຄ່າຄືນ 11.07.

=CHIINV(0.02;5) ສົ່ງຄ່າຄືນ 13.39.

ຖ້າຄວາມໜ້າຈະເປັນຂອງຄວາມຜິດພາດແມ່ນ 5%, ໝາກກະລັອກນັ້ນບໍ່ທ່ຽງຕົງ. ຖ້າຄວາມໜ້າຈະເປັນຂອງຄວາມຜິດພາດແມ່ນ 2%, ບໍ່ມີເຫດຜົນທີ່ຈະເຊື່ອວ່າວ່າມັນຖືກຖ່ວງນ້ຳໜັກ.

CHISQ.DIST

ສົ່ງຄ່າຄືນຟັງຊັນຄວາມໜາແໜ້ນຂອງຄວາມໜ້າຈະເປັນ ຫຼື ຟັງຊັນການແຈກຢາຍສະສົມ ສຳລັບການແຈກຢາຍ chi-square.

ໄວຍາກອນ

CHISQ.DIST(Number; DegreesFreedom; Cumulative)

DegreesFreedom ແມ່ນອົງສາເສລີຂອງການທົດລອງ.

Cumulative ສາມາດເປັນ 0 ຫຼື False ເພື່ອຄິດໄລ່ຟັງຊັນຄວາມໜາແໜ້ນຂອງຄວາມໜ້າຈະເປັນ. ສາມາດເປັນຄ່າອື່ນໆ ຫຼື True ເພື່ອຄິດໄລ່ຟັງຊັນການແຈກຢາຍສະສົມ.

ຕົວຢ່າງ

=CHISQ.DIST(3; 2; 0) ເທົ່າກັບ 0.1115650801, ເຊິ່ງແມ່ນຟັງຊັນຄວາມໜາແໜ້ນຂອງຄວາມໜ້າຈະເປັນທີ່ມີ 2 ອົງສາເສລີ, ທີ່ x = 3.

=CHISQ.DIST(3; 2; 1) ເທົ່າກັບ 0.7768698399, ເຊິ່ງແມ່ນການແຈກຢາຍ chi-square ສະສົມທີ່ມີ 2 ອົງສາເສລີ, ທີ່ຄ່າ x = 3.

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຟັງຊັນນີ້ມີໃຫ້ໃຊ້ຕັ້ງແຕ່ LibreOffice 4.2.

COM.MICROSOFT.CHISQ.DIST

CHISQ.DIST.RT

ສົ່ງຄ່າຄືນຄ່າຄວາມໜ້າຈະເປັນຈາກຄ່າ Chi square ທີ່ລະບຸ ວ່າສົມມຸດຕິຖານນັ້ນໄດ້ຮັບການຢືນຢັນ. CHISQ.DIST.RT ປຽບທຽບຄ່າ Chi square ຂອງກຸ່ມຕົວຢ່າງແບບສຸ່ມ ທີ່ຄິດໄລ່ຈາກຜົນລວມຂອງ (ຄ່າສັງເກດ-ຄ່າຄາດຫວັງ)^2/ຄ່າຄາດຫວັງ ກັບການແຈກຢາຍ Chi square ຕາມທິດສະດີ ແລະ ກຳນົດຄວາມໜ້າຈະເປັນຂອງຄວາມຜິດພາດສຳລັບສົມມຸດຕິຖານທີ່ຈະຖືກທົດສອບ.

ຄວາມໜ້າຈະເປັນທີ່ກຳນົດໂດຍ CHISQ.DIST.RT ຍັງສາມາດກຳນົດໄດ້ດ້ວຍ CHITEST.

ໄວຍາກອນ

CHISQ.DIST.RT(Number; DegreesFreedom)

DegreesFreedom ແມ່ນອົງສາເສລີຂອງການທົດລອງ.

ຕົວຢ່າງ

=CHISQ.DIST.RT(13.27; 5) ເທົ່າກັບ 0.0209757694.

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຟັງຊັນນີ້ມີໃຫ້ໃຊ້ຕັ້ງແຕ່ LibreOffice 4.2.

COM.MICROSOFT.CHISQ.DIST.RT

CHISQ.INV

ສົ່ງຄ່າຄືນສ່ວນກັບຂອງຄວາມໜ້າຈະເປັນຫາງເບື້ອງຊ້າຍຂອງການແຈກຢາຍ chi-square.

ໄວຍາກອນ

CHISQ.INV(Probability; DegreesFreedom)

Probability ແມ່ນຄ່າຄວາມໜ້າຈະເປັນທີ່ຈະໃຊ້ຄິດໄລ່ສ່ວນກັບຂອງການແຈກຢາຍ chi-square.

Degrees Of Freedom ແມ່ນອົງສາເສລີ (degrees of freedom) ສຳລັບຟັງຊັນ chi-square.

ຕົວຢ່າງ

=CHISQ.INV(0,5;1) ສົ່ງຄ່າຄືນ 0.4549364231.

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຟັງຊັນນີ້ມີໃຫ້ໃຊ້ຕັ້ງແຕ່ LibreOffice 4.2.

COM.MICROSOFT.CHISQ.INV

CHISQ.INV.RT

ສົ່ງຄ່າຄືນສ່ວນກັບຂອງຄວາມໜ້າຈະເປັນຫາງດຽວຂອງການແຈກຢາຍ chi-square.

ໄວຍາກອນ

CHISQ.INV.RT(Number; DegreesFreedom)

Number ແມ່ນຄ່າຂອງຄວາມໜ້າຈະເປັນຂອງຄວາມຜິດພາດ.

DegreesFreedom ແມ່ນອົງສາເສລີຂອງການທົດລອງ.

ຕົວຢ່າງ

=CHISQ.INV.RT(0.05;5) ສົ່ງຄ່າຄືນ 11.0704976935.

=CHISQ.INV.RT(0.02;5) ສົ່ງຄ່າຄືນ 13.388222599.

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຟັງຊັນນີ້ມີໃຫ້ໃຊ້ຕັ້ງແຕ່ LibreOffice 4.2.

COM.MICROSOFT.CHISQ.INV.RT

CHISQ.TEST

ສົ່ງຄ່າຄືນຄວາມໜ້າຈະເປັນຂອງຄວາມແຕກຕ່າງຈາກການແຈກຢາຍແບບສຸ່ມຂອງສອງຊຸດການທົດສອບ ໂດຍອີງໃສ່ການທົດສອບ chi-squared ເພື່ອຄວາມເປັນອິດສະຫຼະ. CHISQ.TEST ສົ່ງຄ່າຄືນການແຈກຢາຍ chi-squared ຂອງຂໍ້ມູນ.

ຄວາມໜ້າຈະເປັນທີ່ກຳນົດໂດຍ CHISQ.TEST ຍັງສາມາດກຳນົດໄດ້ດ້ວຍ CHISQ.DIST, ເຊິ່ງໃນກໍລະນີນັ້ນ ຄ່າ Chi square ຂອງກຸ່ມຕົວຢ່າງແບບສຸ່ມຈະຕ້ອງຖືກສົ່ງເປັນພາລາມິເຕີ ແທນທີ່ຈະເປັນແຖວຂໍ້ມູນ.

ໄວຍາກອນ

CHISQ.TEST(DataB; DataE)

DataB ແມ່ນອາເຣຂອງການສັງເກດ.

DataE ແມ່ນຊ່ວງຂອງຄ່າທີ່ຄາດຫວັງ.

ຕົວຢ່າງ

	Data_B (ສັງເກດໄດ້)	Data_E (ຄາດຫວັງ)
1	195	170
2	151	170
3	148	170
4	189	170
5	183	170
6	154	170

=CHISQ.TEST(A1:A6;B1:B6) ເທົ່າກັບ 0.0209708029. ນີ້ແມ່ນຄວາມໜ້າຈະເປັນທີ່ພຽງພໍກັບຂໍ້ມູນທີ່ສັງເກດໄດ້ ຂອງການແຈກຢາຍ Chi-square ຕາມທິດສະດີ.

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຟັງຊັນນີ້ມີໃຫ້ໃຊ້ຕັ້ງແຕ່ LibreOffice 4.2.

COM.MICROSOFT.CHISQ.TEST

CHISQDIST

ສົ່ງຄ່າຄືນຄ່າຂອງຟັງຊັນຄວາມໜາແໜ້ນຂອງຄວາມໜ້າຈະເປັນ ຫຼື ຟັງຊັນການແຈກຢາຍສະສົມ ສຳລັບການແຈກຢາຍ chi-square.

ໄວຍາກອນ

CHISQDIST(Number; Degrees Of Freedom [; Cumulative])

Number ແມ່ນຕົວເລກທີ່ຈະໃຊ້ຄິດໄລ່ຟັງຊັນ.

Degrees Of Freedom ແມ່ນອົງສາເສລີ (degrees of freedom) ສຳລັບຟັງຊັນ chi-square.

Cumulative (ທາງເລືອກ): 0 ຫຼື False ເພື່ອຄິດໄລ່ຟັງຊັນຄວາມໜາແໜ້ນຂອງຄວາມໜ້າຈະເປັນ. ຄ່າອື່ນໆ ຫຼື True ຫຼື ລະເວັ້ນໄວ້ ເພື່ອຄິດໄລ່ຟັງຊັນການແຈກຢາຍສະສົມ.

CHISQINV

ສົ່ງຄ່າຄືນສ່ວນກັບຂອງ CHISQDIST.

ໄວຍາກອນ

CHISQINV(Probability; Degrees of Freedom)

Probability ແມ່ນຄ່າຄວາມໜ້າຈະເປັນທີ່ຈະໃຊ້ຄິດໄລ່ສ່ວນກັບຂອງການແຈກຢາຍ chi-square.

Degrees Of Freedom ແມ່ນອົງສາເສລີ (degrees of freedom) ສຳລັບຟັງຊັນ chi-square.

CHITEST

ສົ່ງຄ່າຄືນຄວາມໜ້າຈະເປັນຂອງຄວາມແຕກຕ່າງຈາກການແຈກຢາຍແບບສຸ່ມຂອງສອງຊຸດການທົດສອບ ໂດຍອີງໃສ່ການທົດສອບ chi-squared ເພື່ອຄວາມເປັນອິດສະຫຼະ. CHITEST ສົ່ງຄ່າຄືນການແຈກຢາຍ chi-squared ຂອງຂໍ້ມູນ.

ຄວາມໜ້າຈະເປັນທີ່ກຳນົດໂດຍ CHITEST ຍັງສາມາດກຳນົດໄດ້ດ້ວຍ CHIDIST, ເຊິ່ງໃນກໍລະນີນັ້ນ ຄ່າ Chi square ຂອງກຸ່ມຕົວຢ່າງແບບສຸ່ມຈະຕ້ອງຖືກສົ່ງເປັນພາລາມິເຕີ ແທນທີ່ຈະເປັນແຖວຂໍ້ມູນ.

ໄວຍາກອນ

CHITEST(DataB; DataE)

DataB ແມ່ນອາເຣຂອງການສັງເກດ.

DataE ແມ່ນຊ່ວງຂອງຄ່າທີ່ຄາດຫວັງ.

ຕົວຢ່າງ

	Data_B (ສັງເກດໄດ້)	Data_E (ຄາດຫວັງ)
1	195	170
2	151	170
3	148	170
4	189	170
5	183	170
6	154	170

=CHITEST(A1:A6;B1:B6) ເທົ່າກັບ 0.02. ນີ້ແມ່ນຄວາມໜ້າຈະເປັນທີ່ພຽງພໍກັບຂໍ້ມູນທີ່ສັງເກດໄດ້ ຂອງການແຈກຢາຍ Chi-square ຕາມທິດສະດີ.

COUNT

ນັບວ່າມີຕົວເລກຈັກຕົວຢູ່ໃນລາຍການຂອງອາກິວເມນ. ຂໍ້ມູນທີ່ເປັນຂໍ້ຄວາມຈະຖືກລະເລີຍ.

ໄວຍາກອນ

COUNT(ພາຣາມິເຕີ 1 [; ພາຣາມິເຕີ 2 [; … [; ພາຣາມິເຕີ 255]]])

ພາຣາມິເຕີ 1; ພາຣາມິເຕີ 2; … ; ພາຣາມິເຕີ 255 ແມ່ນຕົວເລກ, ຂໍ້ຄວາມ, ການອ້າງອີງຫ້ອງ ຫຼື ຊ່ວງຫ້ອງຂອງຕົວເລກ ຫຼື ຂໍ້ຄວາມ.

ຟັງຊັນນີ້ຈະລະເວັ້ນຂໍ້ຄວາມ ຫຼື ເຊວວ່າງໃດໆພາຍໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນ. ຫາກທ່ານສົງໄສວ່າຜົນຮັບຈາກຟັງຊັນນີ້ບໍ່ຖືກຕ້ອງ, ໃຫ້ກວດເບິ່ງຂໍ້ຄວາມໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນ. ເພື່ອເນັ້ນເນື້ອໃນຂໍ້ຄວາມໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນ, ໃຫ້ໃຊ້ຄຸນສົມບັດ ການເນັ້ນຄ່າ.

ຕົວຢ່າງ

ຂໍ້ມູນ 2, 4, 6 ແລະ "eight" ໃນຟິວ Value 1-4 ແມ່ນຈະຖືກນັບ.

=COUNT(2;4;6;"eight") = 3. ດັ່ງນັ້ນ ຈຳນວນຕົວເລກທີ່ນັບໄດ້ແມ່ນ 3.

COUNTA

ນັບວ່າມີຄ່າຈັກຄ່າຢູ່ໃນລາຍການຂອງອາກິວເມນ. ຂໍ້ມູນທີ່ເປັນຂໍ້ຄວາມກໍຖືກນັບຄືກັນ, ເຖິງແມ່ນວ່າພວກມັນຈະມີຂໍ້ຄວາມຫວ່າງທີ່ມີຄວາມຍາວ 0 ກໍຕາມ. ຖ້າອາກິວເມນເປັນອາເຣ ຫຼື ການອ້າງອີງ, ຫ້ອງຫວ່າງພາຍໃນອາເຣ ຫຼື ການອ້າງອີງນັ້ນຈະຖືກລະເລີຍ.

ໄວຍາກອນ

COUNTA(ພາຣາມິເຕີ 1 [; ພາຣາມິເຕີ 2 [; … [; ພາຣາມິເຕີ 255]]])

ຕົວຢ່າງ

ຂໍ້ມູນ 2, 4, 6 ແລະ "eight" ໃນຟິວ Value 1-4 ແມ່ນຈະຖືກນັບ.

=COUNTA(2;4;6;"eight") = 4. ດັ່ງນັ້ນ ຈຳນວນຄ່າທີ່ນັບໄດ້ແມ່ນ 4.

COUNTBLANK

ສົ່ງຄ່າຄືນຈຳນວນຂອງຫ້ອງຫວ່າງ.

ໄວຍາກອນ

COUNTBLANK(Range)

ສົ່ງຄ່າຄືນຈຳນວນຫ້ອງຫວ່າງໃນຊ່ວງຫ້ອງ Range.

ຕົວຢ່າງ

=COUNTBLANK(A1:B2) ສົ່ງຄ່າຄືນ 4 ຖ້າຫ້ອງ A1, A2, B1, ແລະ B2 ລ້ວນແຕ່ຫວ່າງ.

COUNTIF

ສົ່ງຄ່າຄືນຈຳນວນຫ້ອງທີ່ກົງກັບເງື່ອນໄຂໃດໜຶ່ງພາຍໃນຊ່ວງຫ້ອງ.

ໄວຍາກອນ

COUNTIF(Range; Criterion)

Range ແມ່ນຊ່ວງທີ່ຈະໃຊ້ເງື່ອນໄຂນັ້ນ.

Criterion1: ເງື່ອນໄຂແມ່ນນິພົດຂໍ້ຄວາມທີ່ຄຳນວນຈາກການອ້າງອີງຫ້ອງດຽວ, ສູດ, ຕົວເລກ ຫຼື ຂໍ້ຄວາມ. ມັນຖືກໃຊ້ໃນການປຽບທຽບກັບເນື້ອໃນຂອງຫ້ອງ.

ການອ້າງອີງເຖິງຫ້ອງວ່າງຈະຖືກຕີຄວາມໝາຍເປັນຄ່າຕົວເລກ 0.

ນິພົດທີ່ກົງກັນສາມາດເປັນ:

ຕົວເລກ ຫຼື ຄ່າທາງຕັກກະສາດ. ເນື້ອໃນຫ້ອງທີ່ກົງກັນຈະເທົ່າກັບຕົວເລກ ຫຼື ຄ່າທາງຕັກກະສາດນັ້ນ.
ຄ່າທີ່ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍຕົວປຽບທຽບ (<, <=, =, >, >=, <>).

ສຳລັບ =, ຖ້າຄ່າວ່າງ ມັນຈະກົງກັບຫ້ອງທີ່ວ່າງ.

ສຳລັບ <>, ຖ້າຄ່າວ່າງ ມັນຈະກົງກັບຫ້ອງທີ່ບໍ່ວ່າງ.

ສຳລັບ <>, ຖ້າຄ່າບໍ່ວ່າງ ມັນຈະກົງກັບເນື້ອໃນຫ້ອງໃດກໍໄດ້ຍົກເວັ້ນຄ່ານັ້ນ, ລວມທັງຫ້ອງວ່າງນຳ.

ໝາຍເຫດ: "=0" ບໍ່ກົງກັບຫ້ອງວ່າງ.

ສຳລັບ = ແລະ <>, ຖ້າຄ່າບໍ່ວ່າງ ແລະ ບໍ່ສາມາດຕີຄວາມໝາຍເປັນປະເພດຕົວເລກໄດ້ ແລະ ມີການເລືອກຄຸນສົມບັດ ເງື່ອນໄຂການຄົ້ນຫາ = ແລະ <> ຕ້ອງໃຊ້ກັບທັງໝົດຫ້ອງ, ການປຽບທຽບຈະເຮັດກັບເນື້ອໃນທັງໝົດຂອງຫ້ອງ. ຖ້າບໍ່ໄດ້ເລືອກ, ການປຽບທຽບຈະເຮັດກັບສ່ວນໃດສ່ວນໜຶ່ງຂອງຊ່ອງຂໍ້ມູນທີ່ກົງກັບເງື່ອນໄຂ.
ຄ່າຂໍ້ຄວາມອື່ນໆ. ຖ້າຄຸນສົມບັດ ເງື່ອນໄຂການຄົ້ນຫາ = ແລະ <> ຕ້ອງໃຊ້ກັບທັງໝົດຫ້ອງ ເປັນຈິງ, ການປຽບທຽບຈະເຮັດກັບເນື້ອໃນທັງໝົດຂອງຫ້ອງ. ຖ້າເປັນເທັດ, ການປຽບທຽບຈະເຮັດກັບສ່ວນໃດສ່ວນໜຶ່ງຂອງຊ່ອງຂໍ້ມູນທີ່ກົງກັບເງື່ອນໄຂ. ນິພົດສາມາດປະກອບດ້ວຍຂໍ້ຄວາມ, ຕົວເລກ, ນິພົດປົກກະຕິ (Regular expressions) ຫຼື ຕົວແທນ (Wildcards) (ຖ້າເປີດໃຊ້ໃນຕົວເລືອກການຄຳນວນ).

ການຄົ້ນຫາຮອງຮັບຕົວແທນ (wildcards) ຫຼື ນິພົດປົກກະຕິ (regular expressions). ເມື່ອເປີດໃຊ້ນິພົດປົກກະຕິ, ທ່ານສາມາດປ້ອນ "all.*", ຕົວຢ່າງເພື່ອຊອກຫາຕຳແໜ່ງທຳອິດຂອງ "all" ທີ່ຕາມດ້ວຍຕົວອັກສອນໃດໆ. ຖ້າທ່ານຕ້ອງການຄົ້ນຫາຂໍ້ຄວາມທີ່ເປັນນິພົດປົກກະຕິຄືກັນ, ທ່ານຕ້ອງໃສ່ເຄື່ອງໝາຍ "\" ໄວ້ໜ້າທຸກຕົວອັກສອນພິເສດ ຫຼື ຕົວດຳເນີນການຂອງນິພົດປົກກະຕິ, ຫຼື ກວມເອົາຂໍ້ຄວາມນັ້ນໄວ້ໃນ \Q...\E. ທ່ານສາມາດເປີດ ຫຼື ປິດການປະເມີນອັດຕະໂນມັດຂອງຕົວແທນ ຫຼື ນິພົດປົກກະຕິໄດ້ທີ່ - LibreOffice Calc - ຄິດໄລ່.

ເມື່ອໃຊ້ຟັງຊັນທີ່ມີອາຄິວເມັ້ນ (argument) ໜຶ່ງ ຫຼື ຫຼາຍກວ່າເປັນຂໍ້ຄວາມເງື່ອນໄຂການຄົ້ນຫາທີ່ສະແດງເຖິງນິພົດປົກກະຕິ, ມັນຈະພະຍາຍາມແປງຂໍ້ຄວາມເງື່ອນໄຂນັ້ນໃຫ້ເປັນຕົວເລກກ່ອນ. ຕົວຢ່າງ, ".0" ຈະຖືກແປງເປັນ 0.0 ແລະ ອື່ນໆ. ຖ້າສຳເລັດ, ການຈັບຄູ່ຈະບໍ່ແມ່ນການຈັບຄູ່ແບບນິພົດປົກກະຕິ ແຕ່ຈະເປັນການຈັບຄູ່ແບບຕົວເລກ. ແນວໃດກໍຕາມ, ເມື່ອປ່ຽນໄປໃຊ້ທ້ອງຖິ່ນ (locale) ທີ່ຕົວຂັ້ນທົດສະນິຍົມບໍ່ແມ່ນຈຸດ ຈະເຮັດໃຫ້ການແປງນິພົດປົກກະຕິເຮັດວຽກໄດ້. ເພື່ອບັງຄັບໃຫ້ມີການປະເມີນເປັນນິພົດປົກກະຕິແທນການສະແດງຜົນແບບຕົວເລກ, ໃຫ້ໃຊ້ບາງນິພົດທີ່ບໍ່ສາມາດຖືກອ່ານຜິດເປັນຕົວເລກໄດ້ ເຊັ່ນ ".[0]" ຫຼື ".\0" ຫຼື "(?i).0".

ຕົວຢ່າງ

A1:A10 ແມ່ນຊ່ວງຫ້ອງທີ່ມີຕົວເລກ 2000 ຫາ 2009. ຫ້ອງ B1 ມີຕົວເລກ 2006. ໃນຫ້ອງ B2, ທ່ານປ້ອນສູດ:

=COUNTIF(A1:A10;2006) - ສິ່ງນີ້ຈະສົ່ງຄ່າຄືນ 1.

=COUNTIF(A1:A10;B1) - ສິ່ງນີ້ຈະສົ່ງຄ່າຄືນ 1.

=COUNTIF(A1:A10;">=2006") - ສິ່ງນີ້ຈະສົ່ງຄ່າຄືນ 4.

=COUNTIF(A1:A10;"<"&B1) - ເມື່ອ B1 ມີ 2006, ສິ່ງນີ້ຈະສົ່ງຄ່າຄືນ 6.

=COUNTIF(A1:A10;C2) ເມື່ອຫ້ອງ C2 ມີຂໍ້ຄວາມ >2006 ຈະນັບຈຳນວນຫ້ອງໃນຊ່ວງ A1:A10 ທີ່ມີຄ່າ >2006.

ເພື່ອນັບສະເພາະຕົວເລກລົບ: =COUNTIF(A1:A10;"<0")

EXPON.DIST

ສົ່ງຄ່າຄືນການແຈກຢາຍເລກຊີ້ກຳລັງ.

ໄວຍາກອນ

EXPON.DIST(Number; Lambda; C)

Number ແມ່ນຄ່າຂອງຟັງຊັນ.

Lambda ແມ່ນຄ່າພາລາມິເຕີ.

C ແມ່ນຄ່າທາງໂລຊິກທີ່ກຳນົດຮູບແບບຂອງຟັງຊັນ. C = 0 ຈະຄິດໄລ່ຟັງຊັນຄວາມໜາແໜ້ນ, ແລະ C = 1 ຈະຄິດໄລ່ການແຈກຢາຍ.

ຕົວຢ່າງ

=EXPON.DIST(3;0.5;1) ສົ່ງຄ່າຄືນ 0.7768698399.

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຟັງຊັນນີ້ມີໃຫ້ໃຊ້ຕັ້ງແຕ່ LibreOffice 4.2.

COM.MICROSOFT.EXPON.DIST

EXPONDIST

ສົ່ງຄ່າຄືນການແຈກຢາຍເລກຊີ້ກຳລັງ (exponential distribution).

ໄວຍາກອນ

EXPONDIST(Number; Lambda; C)

Number ແມ່ນຄ່າຂອງຟັງຊັນ.

Lambda ແມ່ນຄ່າພາລາມິເຕີ.

ຕົວຢ່າງ

=EXPONDIST(3;0.5;1) ສົ່ງຄ່າຄືນ 0.78.

INTERCEPT

ຄິດໄລ່ຈຸດທີ່ເສັ້ນຊື່ຈະຕັດກັບຄ່າ y ໂດຍການໃຊ້ຄ່າ x ແລະ y ທີ່ຮູ້ແລ້ວ.

ໄວຍາກອນ

INTERCEPT(DataY; DataX)

DataY ແມ່ນຊຸດຂອງຂໍ້ມູນ ຫຼື ການສັງເກດທີ່ເປັນຕົວແປຕາມ.

DataX ແມ່ນຊຸດຂອງຂໍ້ມູນ ຫຼື ການສັງເກດທີ່ເປັນຕົວແປອິດສະຫຼະ.

ຊື່, ອາເຣ ຫຼື ການອ້າງອີງທີ່ມີຕົວເລກຕ້ອງຖືກໃຊ້ຢູ່ທີ່ນີ້. ຕົວເລກຍັງສາມາດປ້ອນເຂົ້າໄດ້ໂດຍກົງ.

ຕົວຢ່າງ

ເພື່ອຄິດໄລ່ຈຸດຕັດ, ໃຫ້ໃຊ້ຫ້ອງ D3:D9 ເປັນຄ່າ y ແລະ C3:C9 ເປັນຄ່າ x ຈາກຕາຕະລາງຕົວຢ່າງ. ການປ້ອນຂໍ້ມູນຈະເປັນດັ່ງນີ້:

=INTERCEPT(D3:D9;C3:C9) = 2.15.

RSQ

ສົ່ງຄ່າຄືນກຳລັງສອງຂອງສຳປະສິດສະຫະສຳພັນ Pearson ໂດຍອີງໃສ່ຄ່າທີ່ກຳນົດໃຫ້. RSQ (ເອີ້ນອີກຢ່າງໜຶ່ງວ່າ ສຳປະສິດການຕັດສິນໃຈ) ແມ່ນຕົວວັດແທກຄວາມຊັດເຈນຂອງການປັບຕົວ ແລະ ສາມາດໃຊ້ເພື່ອສ້າງການວິເຄາະການຖອຍຫຼັງໄດ້.

ໄວຍາກອນ

RSQ(DataY; DataX)

DataY ແມ່ນອາເຣ ຫຼື ຊ່ວງຂອງຈຸດຂໍ້ມູນ.

DataX ແມ່ນອາເຣ ຫຼື ຊ່ວງຂອງຈຸດຂໍ້ມູນ.

ຕົວຢ່າງ

=RSQ(A1:A20;B1:B20) ຄິດໄລ່ສຳປະສິດການຕັດສິນໃຈສຳລັບທັງສອງຊຸດຂໍ້ມູນໃນຖັນ A ແລະ B.

ຟັງຊັນຕາມໝວດໝູ່